زیدآبادی: فرانسوی‌ها آن‌قدر خون دشمنان و یاران خود را ریختند که ناپلئون امپراتور شد
احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود در یادداشتی با عنوان «فرانسوی‌های انقلاب‌خو!» نوشت: در اواخر قرن ۱۸ به قدری خون دشمنان و سپس یاران خود را بر زمین ریختند که سرانجام ناپلئونی پیدا شد و بساط همهٔ آنها را برچید
احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود در یادداشتی با عنوان «فرانسوی‌های انقلاب‌خو!» نوشت:
این فرانسوی‌ها هم آدم‌های غریبی هستند. به نظر من که انقلاب‌خویند! یعنی علاقه‌ی زایدالوصفی به انقلاب دارند و حتی در دوران جمهوری هم حاضر به ترک آن نیستند.
هر چند وقت یک بار به خیابان می‌ریزند، به اموال عمومی آسیب می‌رسانند، با پلیس درگیر می‌شوند و نهایتاً به خانه‌هایشان برمی‌گردند تا باز روز از نو و روزی از نو!
انگار خوی و عادت‌شان شده است.
با همین خوی در اواخر قرن ۱۸ انقلاب خونینی را تحت عنوان «انقلاب کبیر» رقم زدند. شعار انقلاب‌شان آزادی، برابری، برادری بود، اما در عمل تیغه‌ی گیوتین را تیز کردند و ابتدا خاندان سلطنت و سپس رهبران انقلاب را یکی پس از دیگری به زیر گیوتین بردند. آناتول فرانس در کتاب «خدایان تشنه‌اند» شرح و توصیف جذاب و موحشی از دوران دهشت و ترور پس از انقلاب کبیر به دست داده است.
انقلابیون به قدری خون دشمنان و سپس یاران خود را بر زمین ریختند که سرانجام ناپلئونی پیدا شد و بساط همه‌ی آنها را برچید و با الغای نظام جمهوری، خود را امپراتور فرانسه اعلام کرد!