تخممرغ از صبحانه به ناهار و شام رسید؛ اقتصاد چگونه نقش غذاها را عوض میکند؟
چه کسی فکر میکرد یک روز تخممرغ بیسروصدا کودتا کند؟
به گزارش چندثانیه آنلاین، بازیگر اصلی سفرهی صبحانهها، از حاشیه به متن آمد؛ از نقش فرعی رسید به بازیگر اصلیِ ناهار و شام. چیزی که روزی فقط کنار نان و پنیر و چای مینشست، حالا در بسیاری از خانهها جای خورش و مرغ و گوشت را پر کرده است.
این اتفاق حاصل فشار اقتصاد روی سفره مردم است. وقتی تورم نفس خانواده را به شماره میاندازد، اولین عقبنشینی معمولاً از جبهه پروتئین شروع میشود.
گوشت قرمز با هر موج گرانی از دسترس خانوادهها دورتر میشود، مرغ از یک انتخاب معمولی به کالایی حسابشده تبدیل میشود، ماهی به خاطرهای گرانقیمت از سفر یا مهمانی محدود میماند. در این میان، تخممرغ آرامآرام از صبحانه خوب و کامل به در دسترسترین پروتئین روز بدل میشود.
حالا نیمرو دیگر طعم صبحهای خوابآور و جمعههای آرام را نمیدهد؛ طعم دخلوخرجی را میدهد که به آخر ماه نمیرسد. املت، دیگر صرفاً غذای خوابگاه و روزهای دانشجویی نیست؛ گاهی تصمیم تلخ خانوادهای است که ناچار شده گوشت را از فهرست خرید حذف کند تا اجارهخانه، شهریه مدرسه یا قسط عقب نیفتد.
اقتصاد، بیآنکه اعلام رسمی کند، نقش غذاها را عوض میکند. همانطور که بعضی اقلام را از طبقهی «همیشه» به «گاهی» فرستاد، حالا تخممرغ را از گوشه سفره صبحانه به مرکز میز ناهار و شام کشانده است. و این، بیش از آنکه داستان یک خوراکی باشد، روایت سفرهای است که هر روز کوچکتر میشود؛ و خانوادههایی که هنوز با همان چند قلم باقیمانده، میکوشند چیزی روی میز بگذارند که نامش فقط «سیر شدن» نباشد؛ «غذا» باشد.