روی دیگر جایزه نوبل؛ چرا برخی برندگان نوبل خود را صاحب‌نظر در همه حوزه‌ها می‌دانند؟
برخی برندگان نوبل پس از دریافت جایزه، درباره موضوعاتی خارج از حوزه تخصص خود با اعتمادبه‌نفس فزاینده اظهارنظر می‌کنند و حتی از نظریه‌هایی دفاع می‌کنند که پشتوانه علمی محکمی ندارند.
برخی دانشمندان و تاریخ‌نگاران علم برای توصیف این پدیده از اصطلاح «نوبلیتیس» یا «بیماری نوبل» استفاده می‌کنند. این اصطلاح تعبیری غیررسمی برای نوعی اعتمادبه‌نفس افراطی و گسترش اعتبار یک فرد به حوزه‌هایی است که لزوماً در آنها تخصص ندارد.
شاید مشکل اصلی قدرت اعتبار جایزه نوبل باشد. وقتی میلیون‌ها نفر سخنان یک دانشمند را به دلیل عنوان «برنده نوبل» جدی می‌گیرند، مرز میان «متخصص یک حوزه» و «صاحب‌نظر در همه‌چیز» می‌تواند برای مخاطب مبهم شود.
و این همان نقطه‌ای است که یک کشف علمی معتبر می‌تواند به اعتبار ناخواسته برای ادعاهای بی‌ارتباط یا اثبات‌نشده تبدیل شود.