حتی در جلسه مجازی مجلس هم ۵۰ نفر غیبت کردند!

روزنامه خراسان نوشت:

جلسه با حضور مجازی ۲۲۰ نفر از نمایندگان آغاز و در نهایت با افزوده شدن تدریجی ۲۰ نفر دیگر نهایتاً عدد نهایی ۲۴۰ نفر نماینده برای اعضای حاضر در این جلسه ثبت شد.

غیبت ۵۰ نفر نماینده آن هم در یک جلسه مجازی که می‌توانستند از هر نقطه کشور به آن بپیوندند چه مفهومی دارد؟

فراموش نکنیم که در خاطره تاریخی ایران به یادگار مانده است که بعد از واقعه هفت تیر در سال ۶۰ و شهادت جمعی از نمایندگان مجلس، دیگر نمایندگان مجروح برای آن که مجلس از حد نصاب خارج نشود خود را بر روی برانکارد و با ویلچر و سرم به دست به صحن علنی رسانده بودند.

اکنون چه پاسخ منطقی برای غیبت نزدیک به ۵۰ نفر برای جلسه در فضای مجازی می‌توان داد؟

در این جلسه لایحه مقابله با جنایات بین‌المللی در دستور کار قرار داشت که می‌توان نشانگر رویکرد مجلس برای همراهی با نظام باشد، اما در هنگام رای‌گیری از همان ۲۴۰ نماینده حاضر فقط ۲۰۳ نفر رای خود را ثبت کرده‌اند.

عدم رای‌دهی نزدیک به ۴۰ نفر به یک لایحه آن هم مربوط به مقابله با جنایات بین‌المللی که بحث امروز و مطالبه جدی مردم است چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

هرچند همواره در ادوار مجلس درصدی از نمایندگان به هر علتی در رای‌گیری شرکت نمی‌کنند، اما این میزان غیبت و عدم مشارکت در اولین جلسه مجازی، سوالات جدی را برای افکار عمومی ایجاد کرده است.

مجلس باید پاسخ روشنی به این دو نکته بدهد تا اعتماد مردم نسبت به عملکرد نمایندگان حفظ شود.