کریس! چنین پایانی شایسته تو نبود
در دنیای توپ گرد باید خیلی فاکتورها داشته باشی تا همیشگی شوی. بعضی بازیکن‌ها با یک شکست از یاد می‌روند؛ بعضی‌ها دو دهه تاریخ می‌سازند و باز هم پایان قصه‌شان می‌تواند تلخ باشد. کریستیانو رونالدو سزاوار چنین پایانی نبود.
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت:
رونالدو در ۴۱سالگی، آخرین جام جهانی‌اش را با شکست پرتغال مقابل اسپانیا به پایان رساند. بازیکنی که سال‌ها برای پیراهن پرتغال جنگید اما پرتغال قدر او را ندانست.
خروج ناگهانی کریس از اردوی تیم ملی و اختلاف با ژرژ ژسوس، سایه‌ای تلخ روی سال‌های پایانی حضورش در پرتغال انداخته است. رونالدو پس از آنکه در بازی مقابل نروژ روی نیمکت ماند و به میدان نرفت، تصمیم به ترک اردو گرفت. او قول داد در زمان مناسب درباره دلایل این تصمیم توضیح بدهد. شاید انتظار زیادی باشد که یک بازیکن همیشه ۹۰ دقیقه در زمین باشد اما در مورد کریستیانو رونالدو صحبت می‌کنیم، نه هر بازیکنی!
ماجرا وقتی تلخ‌تر شد که شماره ۷ خیلی سریع به رافائل لیائو رسید؛ شماره‌ای که سال‌ها با نام رونالدو شناخته می‌شد. این تغییر طبق مقررات یوفا انجام شد، اما سرعت اتفاق، لگد کردن یک تاریخ بود.
رونالدو بی‌نقص نبود و هیچ بازیکنی هم نیست. می‌شد درباره نیمکت‌نشینی‌اش بحث کرد، با تصمیم سرمربی موافق یا مخالف بود و حتی از رفتار خودش انتقاد کرد. با این حال، کارنامه یک اسطوره را نمی‌شود در آخرین حاشیه‌هایش خلاصه کرد.
کریس! تو سال‌ها برای پرتغال خاطره ساختی و نسلی را با فوتبال همراه کردی. حق تو این بود که پایان این مسیر، با احترام به تمام آن سال‌ها همراه باشد؛ نه اینکه خبر رفتنت هنوز تازه باشد و همه درباره حاشیه‌ها حرف بزنند، نه آنچه برای فوتبال پرتغال به جا گذاشتی.