مزدا ۳، ماکسیما و لندکروز در تیررس فرسودگی | معیار فرسودگی خودرو بالاخره مشخص شد
تا زمانی که شرایط لازم برای جایگزینی خودروهای فرسوده فراهم نشود، نمیتوان انتظار داشت محدودیتها نیز بدون توجه به این موضوع اجرا شوند. به این ترتیب، سیاست نوسازی باید همزمان دو مسیر را دنبال کند؛ از یک سو کاهش خودروهای آلاینده و از سوی دیگر فراهم کردن امکان واقعی برای مالکان جهت جایگزینی آنها.
به گزارش گروه اجتماعی چندثانیه آنلاین: بحث درباره مشمول شدن برخی خودروهای قدیمی خارجی در طرحهای مرتبط با فرسودگی، بار دیگر موضوع معیارهای تعیین عمر و وضعیت خودروها را مطرح کرده است.
در همین رابطه، محمدصادق حاتمی، مدیر ستاد نوسازی ناوگان و اسقاط خودروهای فرسوده، تأکید کرده که خارجی یا ایرانی بودن خودرو بهتنهایی نمیتواند مبنای تصمیمگیری درباره فرسودگی آن باشد.
به گفته حاتمی، آنچه در تعیین وضعیت خودرو اهمیت دارد، مجموعه ضوابط قانونی و بهویژه سطح آلایندگی خودرو است. بنابراین خودروهایی مانند مزدا ۳، ماکسیما یا لندکروز نیز صرفاً به دلیل خارجی بودن از این قواعد مستثنی نیستند.
استاندارد آلایندگی، یکی از معیارهای اصلی
مدیر ستاد نوسازی ناوگان و اسقاط خودروهای فرسوده با اشاره به خودروهای تولیدشده در سالهای گذشته توضیح داده است که بسیاری از خودروهایی که از سال ۱۹۹۵ به بعد وارد چرخه تولید شدهاند، با استانداردهای آلایندگی قدیمیتری مانند یورو ۱ و یورو ۲ عرضه شدهاند.
این در حالی است که طی سالهای بعد، الزامات زیستمحیطی صنعت خودرو سختگیرانهتر شده و استانداردهایی نظیر یورو ۴ و یورو ۵ در خودروهای جدیدتر مورد توجه قرار گرفتهاند.
حاتمی با اشاره به خودروهای جدید نیز گفته است که خودروهایی که امروز شمارهگذاری میشوند، باید الزامات فنی و زیستمحیطی تعیینشده را رعایت کنند و استانداردهای ۸۵گانه نیز در زمره الزامات مربوط به آنها قرار دارد.
بر همین اساس، ممکن است یک خودروی خارجی قدیمی به دلیل برخورداری از فناوری و استاندارد آلایندگی متعلق به چند دهه قبل، آلایندگی قابلتوجهی داشته باشد. از نگاه این مقام مسئول، در چنین شرایطی نمیتوان صرفاً به برند خودرو استناد کرد و میان یک خودروی خارجی و نمونه ایرانی تفاوتی در اصل معیار آلایندگی وجود ندارد.
نوسازی ناوگان؛ هدفی فراتر از محدودیت
حاتمی همچنین تأکید کرده که سیاستهای مربوط به خودروهای فرسوده نباید صرفاً به اعمال محدودیت برای مالکان این خودروها خلاصه شود. به گفته او، مسئله اصلی، فراهم کردن زمینه برای نوسازی ناوگان و در نهایت کمک به کاهش آلودگی هواست.
بر این اساس، اجرای موفق طرحهای نوسازی نیازمند فراهم شدن امکان جایگزینی خودروهای قدیمی است؛ موضوعی که میتواند از طریق تسهیلات، مشوقها و ایجاد شرایط مناسب برای مالکان خودروهای فرسوده دنبال شود.
او در ادامه تأکید کرده است که تا زمانی که شرایط لازم برای جایگزینی خودروهای فرسوده فراهم نشود، نمیتوان انتظار داشت محدودیتها نیز بدون توجه به این موضوع اجرا شوند. به این ترتیب، سیاست نوسازی باید همزمان دو مسیر را دنبال کند؛ از یک سو کاهش خودروهای آلاینده و از سوی دیگر فراهم کردن امکان واقعی برای مالکان جهت جایگزینی آنها.
در نهایت، بر اساس توضیحات حاتمی، معیار اصلی در این فرآیند وضعیت فنی، میزان آلایندگی و ضوابط قانونی خودرو است و نه صرفاً کشور سازنده یا برند آن.