چرا همه‌چیز را اسکرین‌شات می‌کنیم؟
چیلیک چیلیک! از وقتی گوشی‌های هوشمند دستمان افتاده همه‌چیز را به آنها سپرده‌ایم. از آدرس و شماره تلفن تا حرفی که دوستمـان زده؛ آیا حافظه‌مان را به گالری گوشی داده‌ایم؟
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
گالری گوشی‌هایمان پر شده از تصویرهایی که روزی با عجله ذخیره کردیم تا چیزی را فراموش نکنیم؛ آدرس کافه، شماره کارت دوستمان، یک پیام بامزه یا حرفی که در چت دیده‌ایم. اما چند بار دوباره سراغشان رفته‌ایم؟ چند بار چیزی را که ذخیره کرده‌ایم، بعدتر پیدا کرده‌ایم؟ خیلی از این عکس‌ها فقط جمع می‌شوند و ماه‌ها همان‌جا می‌مانند.
اسکرین‌شات گرفتن فقط خیالمان را راحت می‌کند. با خودمان می‌گوییم هر وقت لازم شد، برمی‌گردیم و پیدایش می‌کنیم. همین آسودگی خیال باعث می‌شود گاهی با دقت کمتری بخوانیم و زودتر از چیزی که جلوی چشممان است، بگذریم. تصویر را ذخیره می‌کنیم و با خودمان فکر می‌کنیم کار تمام شده؛ در حالی که فقط یک عکس به گوشی اضافه کرده‌ایم.
کم‌کم به‌جای اینکه آدرسی را به خاطر بسپاریم، سراغ گالری می‌رویم؛ به‌جای اینکه حرفی را خوب بخوانیم، از آن عکس می‌گیریم. حتی وقتی چیزی برایمان جالب است، پیش از آنکه فرصت کنیم خوب تماشایش کنیم، انگشتمان دنبال دکمه‌های ثبت تصویر می‌رود.
این عادت، گاهی باعث می‌شود اطلاعات زیادی داشته باشیم، اما برای پیدا کردن همان چیزی که لازم داریم، وقت زیادی صرف کنیم. هزاران تصویر در گوشی نگه می‌داریم و باز هم شماره، آدرس یا پیامی را که دنبالش هستیم، پیدا نمی‌کنیم.
گالری هر روز بزرگ‌تر می‌شود؛ زندگی هم در همان لحظه‌هایی می‌گذرد که از کنارشان رد می‌شویم تا یک تصویر دیگر ذخیره کنیم.