چرا با وجود افزایش حملات، کشتیها همچنان به خلیجفارس میروند؟
بیش از ۳۰ نفتکش ابرغول (حدود ۳.۵ درصد ناوگان جهانی) آسیب دیدهاند؛ بااینحال مالکان کشتی بیش از پیش حاضرند در داخل خلیجفارس بارگیری کنند؛
دنیای اقتصاد نوشت:
اکتبر ۲۰۲۶ با ۲۸ حمله تاییدشده یا گزارششده، بدترین ماه برای کشتیرانی در تنگه هرمز بود؛ شمار حملهها از آغاز جنگ به ۱۱۳ مورد رسیده؛ یعنی حدود یکچهارم کل حملههای هشت ماه گذشته در یک ماه رخ داده و آهنگ ماهانه تقریبا دوبرابر میانگین جنگ شده است.
بیش از ۳۰ نفتکش ابرغول (حدود ۳.۵ درصد ناوگان جهانی) آسیب دیدهاند؛ بااینحال مالکان کشتی بیش از پیش حاضرند در داخل خلیجفارس بارگیری کنند؛ چون کرایه روزانه از یکمیلیون دلار فراتر رفته و تولیدکنندگان منطقه نسبت به نفت برنت تاریخدار تخفیفهای بیشتری میدهند.
یعنی بازار برای خطر قیمت تعیین کرده است. وقتی برای خطر قیمت تعیین میشود، کسانی هم پیدا میشوند که آن را بخرند.
این تخفیفها عملا مالیات جنگ بر صادرات است که به درآمد کشورهای عربی خلیجفارس و سود پالایشگران آسیایی تبدیل میشود.
بهگفته نوآم رایدان، پژوهشگر ارشد موسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک، هدف تهران بستن تنگه نیست؛ بلکه اعمال فشار هدفمند برای کند کردن بازگشت صادرا