پایان سریع ماجراجویی ترامپ؛ چرا آمریکا در برابر ایران به سرنوشت «نیکسون در ویتنام» دچار شد؟

به گزارش چندثانیه آنلاین به نقل از نشریه فارن افرز، این نشریه در مقاله‌ای تحلیلی با عنوان «ایران همچون ویتنام، اوکراین همچون کره: جنگ‌های مشابه چگونه به روش‌های مشابه پایان می‌یابند»، شباهت‌های تاریخی دو بحران کنونی با جنگ‌های دوران جنگ سرد را بررسی می‌کند. 

 این مقاله استدلال می‌کند که استراتژی‌های مداخله، تشدید تنش، بن‌بست و در نهایت تلاش برای خروج از جنگ، الگوهای تکرارشونده‌ای در تاریخ سیاست خارجی قدرت‌های بزرگ هستند. 

در بررسی پرونده خاورمیانه، فارن افرز وضعیت فعلی درگیری‌ها با ایران را به «جنگ ویتنام» تشبیه می‌کند. 

به ادعای این تحلیل، دولت ترامپ تنها در عرض دو ماه تمام مراحل ۵ساله سیاست دولت لیندون جانسون در ویتنام را با سرعت طی کرده است: «ورود، تشدید تنش، بن‌بست ناامیدکننده و مذاکره». 

نویسنده معتقد است که آمریکا اکنون در مرحله‌ای مشابه با دوران ریچارد نیکسون در ویتنام قرار دارد: یعنی ابتدا تهدیدهای پر سر و صدا، و سپس درک تدریجیِ این واقعیت که باید از طریق یک «توافق غیررضایت‌بخش» خود را از باتلاق خارج کند. 

مقاله پیش‌بینی می‌کند که اگر این سرعت تحولات ادامه یابد، فاز فعال درگیری‌ها با ایران با یک خروج استراتژیک پایان خواهد یافت؛ خروجی که با شروع انتقادات و سرزنش‌های داخلی در آمریکا همراه خواهد بود. 

در سوی دیگر، فارن افرز جنگ اوکراین را به «جنگ کره» در دهه ۱۹۵۰ تشبیه می‌کند. 

جنگ کره که با خطوط نبردِ تثبیت‌شده، جنگ‌های فرسایشی خندق‌به‌خندق وعدم پیروزی قاطع هیچ‌یک از طرفین همراه بود، در نهایت با یک آتش‌بس و تعیین خط مرزی غیرنظامی (بدون توافق صلح رسمی) متوقف شد. 

به باور تحلیلگران فارن افرز، با توجه به بن‌بست میدانی در اوکراین و ناتوانی دو طرف در تحمیل شکست مطلق، جنگ اوکراین نیز احتمالاً مسیر مشابهی را طی خواهد کرد و به جای یک صلح جامع، با یک خط حائل شبیه به مدار ۳۸ درجه کره منجمد خواهد شد. 

پیام اصلی این تحلیل آن است که در جنگ‌های نیابتی یا فرسایشی میان قدرت‌های بزرگ، پیروزی‌های قاطع نظامی به ندرت اتفاق می‌افتند و الگوهای تاریخی نشان می‌دهند که جنگ‌های مشابه، اغلب به راه‌حل‌های ناخوشایندِ مشابه ختم می‌شوند.