وقتی پاک کردن پیام، عاشقانه‌ترین کار است

گروه هنر و زندگی چندثانیه:

در روز چندبار با همسر و شریک زندگی‌تان چت می‌کنید؟ وقتی دلشوره دارید یا می‌خواهید حالش را بپرسید شماره‌اش را می‌گیرید یا پیام می‌دهید؟ اصلا تابه حال به این موضوع فکر کردید؟!

روزگاری عاشقان و زوج‌ها حرف‌های ناگفته را رودررو ردوبدل می‌کردند؛ اما در دوره‌ای هستیم که کلیدواژه‌ی عشق «تایپ کردن» است. 

زوج جوانی که زیر یک سقف زندگی می‌کنند، بیشتر وقتشان را صرف انتخاب ایموجی مناسب برای خلق‌وخوی طرف مقابل می‌کنند تا شنیدن صدای واقعی‌اش.

چت دونفره یک زوج آداب خاصی دارد! جایی که هر جمله با دقت ویرایش می‌شود، هر کلمه وزن می‌شود و لحظات سکوت، با سه نقطه‌ی تایپینگ پر می‌شود. 

مشاجره‌ هم تعریف جدیدی پیدا کرده، دیگر همین که یک رشته پیامِ دیده شده با پاسخی مواجه نشود خبر از یک اختلاف و دعوا می‌دهند! و بعد از مدتی هم با یک پاک کردن دسته‌جمعی، تمام دلخوری‌ها از حافظه‌ی دیجیتال محو می‌شود. انگار اگر متنی نباشد، یادی هم نیست.

این پاک‌سازی‌های دیجیتال، بیشتر از آنکه اختلافات را حل کند، شبیه به فرار است، فرار از روبه‌رو شدن با مسائل. 

زوجی که جرأت روبه‌رو شدن با صدای لرزان طرف مقابل را ندارد، ترجیح می‌دهد تاریخچه چت را پاک کند و با یک قلب، پرونده را ببندد. اما ریشه‌ی کینه‌ها، در فضای ابری سرگردان می‌ماند؛ جایی که الگوریتم‌ها بهتر از خودمان آن را می‌شناسند.

ما که به اتصال ۲۴ساعته عادت کرده‌ایم، از صمیمیت واقعی گریزانیم. رابطه‌ای که روی صفحه‌ی گوشی مدیریت می‌شود، شاید سریع‌تر پیش برود، اما عمقش به اندازه‌ی یک نوتیفیکیشن است؛ سطحی، موقت و قابل حذف.