تهدید رئیس جمهور به مرگ معنایش چیست؟ چه پیامدهایی دارد؟
رئیسجمهوری نه در جایگاه مجری یک تصمیم کلان و مورد اجماع بین قوا، بلکه در جایگاه تصمیمگیری تنها و خاطی امر رهبری مورد حملات قرار گرفت.
به گزارش چندثانیه آنلاین، روزنامه ایران نوشت:
پیام اخیر رهبر انقلاب درباره تفاهم ایران و آمریکا میتوانست نقطه پایان بسیاری از کشمکشهای سیاسی داخلی و خارجی باشد اما برای بخشی از جریانهای سیاسی داخلی، به بهانهای برای آغاز موجی از حملات تازه علیه رئیسجمهوری تبدیل شد.
کمتر کسی به بخشهای مهم پیام رهبر انقلاب که بر اتکای تصمیم به مسئولیتپذیری، تعهد، تلاش و دلسوزی مسئولان اجرای این مسیر تأکید داشت، توجه کرد.
این پیام نشان داد که تصمیمها در چارچوب نظام و با اتکا به مسئولان منتخب و پاسخگو پیش میرود و معیار نهایی نیز میزان تحقق تعهدات و صیانت از منافع ملی است.
برخی خوانشهای رادیکال از پیام، آن را به روایت اختلاف تقلیل دادند و مسیر بحث را از سطح متعالی منافع ملی به سطح رقابتهای سیاسی فروکاستند.
رئیسجمهوری نه در جایگاه مجری یک تصمیم کلان و مورد اجماع بین قوا، بلکه در جایگاه تصمیمگیری تنها و خاطی امر رهبری مورد حملات قرار گرفت.
این نوع مواجهه، نشانهای از بیتوجهی به سازوکار واقعی تصمیمگیری در جمهوری اسلامی ایران است که تصمیمهای کلان حاصل یک فرآیند چندلایه و نهادی است.
تغییر ادبیات سیاسی از نقد به تهدید، با تعابیری نظیر «تیغ» و «حلقوم» در فضای عمومی گسترده شده که نشانه تغییر کیفیت رقابت سیاسی و عبور از مرز نقد است.
مسأله اصلی این مدعیان، نه محتوای پیام، نه اطاعت از رهبری و نه منافع ملی، بلکه بهرهبرداری سیاسی علیه دیگری، در هر شرایط و از هر متنی است.