هزینه دوگانه سازی مذاکره - مقاومت از جیب مردم پرداخت می شود | ماندگاری تحریم، نتیجه این دوگانه سازی است

به گزارش چندثانیه آنلاین، روزنامه شرق نوشت: در سیاست امروز، کمتر چیزی به اندازه دوگانه‌سازی‌های مصنوعی به منافع ملی آسیب زده است. یکی از مهم‌ترین این دوگانه‌ها، تقابل ساختگی میان مقاومت و مذاکره است؛ دو مفهومی که در عمل نه رقیب یکدیگر، بلکه مکمل یکدیگرند.

سال‌هاست بخشی از فضای سیاسی تلاش می‌کند این دو را در برابر هم قرار دهد؛ گویی هر جا سخن از مذاکره به میان آمد، اصل مقاومت زیر سؤال رفته و هر جا از تعامل سخن گفته شد، منافع ملی قربانی شده است.

بحث‌ها کمتر حول نتایج و بیشتر حول برچسب‌ها شکل می‌گیرد. به همین دلیل، گاهی اصل مذاکره موضوع حساسیت قرار می‌گیرد، اما هزینه‌های ماندگاری تحریم‌ها کمتر مورد توجه واقع می‌شود.

آثار تحریم را می‌توان از بازار نفت تا شبکه بانکی، از تجارت خارجی تا سرمایه‌گذاری مشاهده کرد؛ تخفیف‌های اجباری در فروش نفت، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه، محدودیت در دسترسی به نظام بانکی جهانی و وابستگی به شبکه‌های واسطه‌ای، بخشی از بهایی است که اقتصاد کشور در سال‌های اخیر پرداخته است.

شرکت‌های واسطه و تراستی، مسیرهای غیررسمی انتقال پول، بلوکه‌شدن منابع ارزی، تأخیر در وصول مطالبات و کاهش ارزش افزوده صادرات، بخشی از واقعیتی است که اقتصاد ایران سال‌ها با آن زندگی کرده است. این هزینه‌ها در نهایت از جیب مردم و تولیدکنندگان پرداخت می‌شود.

کشوری که به توانایی‌های خود باور دارد، از مذاکره هراسی ندارد. مذاکره نیز مانند مقاومت، ابزاری برای تأمین منافع ملی است.

آثار تحریم را می‌توان در زندگی روزمره مردم مشاهده کرد؛ در قیمت دارو، در کاهش قدرت خرید، در دشوارترشدن سرمایه‌گذاری، در نااطمینانی اقتصادی و در فشاری که هر سال بر معیشت خانوارها افزوده می‌شود.

موضوع امروز انتخاب میان مقاومت یا مذاکره نیست؛ پرسش اصلی این است که کدام رویکرد می‌تواند فشار بیشتری را از دوش مردم بردارد و منافع ملی را بهتر تأمین کند.