اولین مصدومیت فوتبالی در دنیای رباتها
رباتهای انساننما برای شبیهسازی حرکات انسان باید بتوانند راه بروند، بدوند، تعادل خود را حفظ کنند و تغییر جهتهای ناگهانی داشته باشند. همین حرکات، فشار قابل توجهی به قطعات حرکتی وارد میکند و کوچکترین ضعف در طراحی میتواند به خرابی یک بخش کلیدی منجر شود.
به گزارش گروه علم وتکنولوژی چندثانیه آنلاین: اگر تا امروز فکر میکردید پارگی رباط صلیبی فقط کابوس فوتبالیستها و ورزشکاران است، حالا یک مورد عجیب به دنیای رباتیک اضافه شده است؛ یک ربات انساننما در جریان مسابقه دو دچار آسیب شدید شد. اتفاقی که خیلی زود سوژه شوخی کاربران شد: «اولین ربات رباط صلیبی داد!»
رباتهای انساننما برای شبیهسازی حرکات انسان باید بتوانند راه بروند، بدوند، تعادل خود را حفظ کنند و تغییر جهتهای ناگهانی داشته باشند. همین حرکات، فشار قابل توجهی به قطعات حرکتی وارد میکند و کوچکترین ضعف در طراحی میتواند به خرابی یک بخش کلیدی منجر شود.
البته «رباط صلیبی» در اینجا یک اصطلاح طنزآمیز برای اشاره به قطعه یا سازوکار مکانیکی مشابه در زانو است و نباید آن را با رباط واقعی بدن انسان یکی دانست. ربات بافت زنده ندارد، اما مهندسان برای ساخت حرکتی شبیه انسان، ناچارند سازوکارهایی طراحی کنند که عملکردی مشابه برخی اجزای بدن داشته باشند.
این اتفاق از نگاه مهندسی نیز اهمیت دارد؛ زیرا آزمایشهای واقعی دقیقاً برای پیدا کردن همین نقاط ضعف انجام میشوند. هر خرابی میتواند اطلاعاتی درباره میزان فشار قابل تحمل، طراحی مفصل، کنترل حرکتی و نقاط آسیبپذیر ربات در اختیار سازندگان قرار دهد.
حالا تصور کنید چند سال دیگر رباتها وارد زمین فوتبال شوند؛ شاید گزارشگری روزی بگوید: «رباط صلیبی ربات پاره شد و باید تعویض شود!» شوخی ماجرا جذاب است، اما پشت آن یک واقعیت جدی قرار دارد: رباتهای انساننما برای رسیدن به حرکات طبیعی انسان، هنوز باید راه طولانی از آزمون، خطا و مهندسی دقیق را طی کنند.