نوروبیولوژی رویا؛ چرا ذهن ما در خواب داستان میسازد؟
برخی تحقیقات علمی نشان میدهند که رویاها میتوانند ابزاری برای پردازشِ احساساتِ سرکوبشده و کاهشِ استرسهای روانی باشند که در بیداری فرصتِ بروز نیافتهاند.
نگار صالحی در چندثانیه آنلاین نوشت: خواب دیدن فراتر از یک رویداد تصادفی، محصولِ فعالیتِ پیچیده مغز در حالتِ «خواب REM» است که در آن، مغز با جداسازیِ آگاهی از دنیای بیرون، شروع به بازسازیِ خاطرات میکند.
نظریه «شبیهسازی تهدید» بیان میکند که مغز با ساختنِ سناریوهای عجیب و گاهی پرخطر در رویا، در حالِ تمرینِ واکنشهای شما در برابر چالشهای واقعیِ زندگی است.
در این میان، قشر پیشپیشانی مغز که مسئولِ منطق و قضاوت است، غیرفعال میشود و به همین دلیل است که ما در خواب، وقایعِ غیرممکن را بدون هیچ تردیدی میپذیریم.
این فرآیند در واقع «خانهتکانیِ ذهنی» است که در آن مغز، اطلاعاتِ غیرضروری را حذف و تجربیاتِ مهمِ روزانه را به حافظه بلندمدت منتقل میکند.
برخی تحقیقات علمی نشان میدهند که رویاها میتوانند ابزاری برای پردازشِ احساساتِ سرکوبشده و کاهشِ استرسهای روانی باشند که در بیداری فرصتِ بروز نیافتهاند.
همچنین، در هنگامِ خوابِ دیدن، نورونها با الگوهای جدیدی به هم متصل میشوند که این «خلاقیتِ ناخودآگاه»، اغلب منجر به حلِ مسائلِ پیچیدهای میشود که در بیداری حلنشدنی به نظر میرسیدند.
در نهایت، رویاها نه تنها داستانهای خیالی، بلکه بخشی حیاتی از «سیستمِ خودترمیمگریِ» مغز برای حفظِ سلامتِ روان و تثبیتِ یادگیریِ ما هستند.