«راز مثلث برمودا» بالاخره فاش شد؟ ادعای تازه درباره یکی از مرموزترین نقاط جهان
بخشی از شهرت «رازآلود» برمودا نیز به مرور زمان و تحت تأثیر روایتهای رسانهای، داستانهای غیرمستند و بازنماییهای فرهنگی شکل گرفته است.
زهرا شفیعی در گروه علم و تکنولوژی چندثانیه آنلاین نوشت:
تا حالا به رازهای مثلث برمودا فکر کردهاید؛ منطقهای در اقیانوس اطلس که دهههاست نامش با ناپدید شدنهای مرموز، داستانهای پرابهام و روایتهای عجیب گره خورده است؟ جایی که از کشتیها و هواپیماهایی گفته میشود که بدون رد مشخصی از بین رفتهاند و همین موضوع، آن را به یکی از بحثبرانگیزترین نقاط جغرافیایی جهان تبدیل کرده است.
اما حالا یک زمینشناس و کانیشناس به نام نیک هاتچینگز (Nick Hutchings) ادعایی مطرح کرده که دوباره این منطقه را به صدر خبرها آورده است. او میگوید شاید بخش مهمی از این «راز بزرگ»، نه به پدیدههای ناشناخته، بلکه به ساختار زمینشناسی کف اقیانوس مربوط باشد.
به گفته هاتچینگز، منطقه مثلث برمودا بر روی بقایای یک آتشفشان باستانی زیر دریا قرار دارد؛ ساختاری که در طول میلیونها سال، باعث تجمع سنگها و رسوبات غنی از مواد دارای خاصیت مغناطیسی شده است. مهمترین این مواد، مگنتیت (Magnetite) است؛ کانیای طبیعی که توانایی ایجاد میدان مغناطیسی موضعی دارد و در برخی شرایط میتواند عملکرد ابزارهای ناوبری سنتی مانند قطبنما را دچار اختلال کند.
او در یک مستند با عنوان Secrets of the Bermuda Triangle با انجام آزمایشهایی روی نمونههای سنگی نشان داده است که این مواد میتوانند باعث انحراف عقربه قطبنما شوند. به گفته او، اگر چنین شرایطی در مقیاس بزرگتر و در بستر اقیانوس وجود داشته باشد، احتمال خطای ناوبری در گذشته میتوانسته افزایش پیدا کند؛ بهخصوص در زمانی که ابزارهای ناوبری پیشرفته امروزی وجود نداشته است.
با این حال، این تنها یک بخش از ماجراست و همچنان دیدگاههای علمی گستردهتری نیز وجود دارد. بسیاری از تحلیلها تأکید میکنند که شرایط بسیار ناپایدار جوی در اقیانوس اطلس، طوفانهای ناگهانی و قدرتمند، جریانهای شدید اقیانوسی مانند گلف استریم، و همچنین خطای انسانی از مهمترین عوامل قابلتوضیح در حوادث گزارششده این منطقه هستند.
در واقع، یکی از نکات مهمی که در بررسیهای آماری مطرح میشود این است که میزان حوادث در مثلث برمودا تفاوت چشمگیری با سایر مسیرهای پرتردد دریایی جهان ندارد. به بیان دیگر، حجم بالای تردد در این منطقه باعث شده تعداد حوادث آن بیشتر به چشم بیاید، نه اینکه الزاماً غیرعادیتر از سایر نقاط جهان باشد.
از سوی دیگر، بخشی از شهرت «رازآلود» برمودا نیز به مرور زمان و تحت تأثیر روایتهای رسانهای، داستانهای غیرمستند و بازنماییهای فرهنگی شکل گرفته است؛ روایتی که در ذهن عمومی، این منطقه را بسیار مرموزتر از آنچه در دادههای واقعی دیده میشود نشان داده است.
با این حال، ادعای جدید نیک هاتچینگز دوباره بحث قدیمی را زنده کرده است؛ اینکه آیا بخشی از پاسخ در دل زمین و ساختارهای مغناطیسی نهفته است یا همچنان باید آن را ترکیبی از طبیعت، شرایط جوی و خطای انسانی دانست. در نهایت، مثلث برمودا هنوز هم میان علم و افسانه، در مرز باریکی از تفسیرها قرار دارد.