برزیل - نروژ؛ آزمون هالند یا آزمون نروژی فراتر از هالند؟

نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: نروژ تیمی نیست که فوتبالدوستان برایش سرودست بشکنند، اما هواداران غول نروژی، ارلینگ هالند، کم نیستند! هرچه این تیم در سال‌های اخیر پیشرفت کرده، تقریباً روایتش از نام هالند آغاز شده است. طبیعی هم هست؛ یکی از بهترین مهاجمان فوتبال جهان را در اختیار داری و نگاه‌ها ناخواسته به سمت او می‌رود.

برزیل اگرچه در مرحله قبل با دشواری از سد ژاپن عبور کرد و نتوانست تصویر یک مدعی بی‌نقص را ارائه دهد، اما همچنان تیمی است که حریفان را وادار می‌کند فراتر از توان معمول خود بازی کنند. مقابل چنین تیمی، یک لحظه درخشش می‌تواند سرنوشت یک مسابقه را تغییر دهد، اما به‌ندرت برای کنترل نود دقیقه کافی است.

برای همین، مسئله اصلی نروژ فقط تعداد لمس توپ‌ها یا شوت‌های هالند نیست. آیا این تیم می‌تواند برزیل را تحت فشار بگذارد یا نه. تفاوت بزرگی میان تیمی وجود دارد که صاحب یک فوق‌ستاره است و تیمی که از حضور آن فوق‌ستاره برای کامل‌تر شدن هویت جمعی‌اش استفاده می‌کند.

بسیاری از تیم‌های ملی در تاریخ فوتبال، اسیر همین مرز باریک شده‌اند. آن‌ها بازیکن بزرگی داشته‌اند، اما هرچه مسابقات سخت‌تر شده، وابستگی به آن نام بزرگ نیز بیشتر شده است.

در چنین شرایطی، ستاره به جای آنکه مزیت به حساب بیاید، به یک محدودیت تبدیل می‌شود، چون بقیه تیم آرام‌آرام از مسئولیت فرار می‌کنند و همه‌چیز به یک نفر ختم می‌شود.

نروژ برای عبور از برزیل به چیزی بیشتر از این نیاز دارد. این تیم باید نشان دهد که می‌تواند در فازهای مختلف بازی شخصیت خودش را حفظ کند؛ در مالکیت توپ، در تحمل فشار، در انتقال‌ها و در لحظاتی که مسابقه از کنترل خارج می‌شود. تیم‌های بالغ دقیقاً در همین لحظه‌ها شناخته می‌شوند.

این مسابقه آزمون هالند هم هست، اشتباه نکنید منظور فقط گل زدن یا نزدن او نیست! آزمون واقعی این است که آیا می‌تواند در مرکز تیمی قرار بگیرد که همه نیروهایش فعال هستند، یا باز هم تمام مسابقه به یک نام ختم خواهد شد؟

اما در نهایت، این بازی بیشتر از آنکه درباره هالند باشد، درباره خود نروژ است. اگر نروژ بتواند برزیل را به دردسر بیندازد، حتی اگر صعود نکند، به تمام فوتبالدوستان ثابت خواهد کرد که صرفاً تیمی با یک مهاجم بزرگ نیست و صاحب یک شخصیت جمعی مشخص شده است.