بیرانوند انتخاب اول است یا انتخاب همیشگی؟
قصه دروازه تیم ملی غم انگیز است! سه گلر هر بار دعوت میشوند اما دروازه از قبل رزرو شده است!
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت:
علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی و پیام نیازمند هر سه در فهرست تیم ملی برای فیفادی مهر هستند؛ سه گلر باتجربه که هر کدام سالهاست در سطح اول فوتبال ایران بازی میکنند. با این حال، در بازی با ازبکستان باز هم بیرانوند درون دروازه ایستاد و حسینی و نیازمند از روی نیمکت بازی را تماشا کردند. حتی بازی دوستانه هم مربیان را وادار نمیکند تا ریسک کنند!
اعتماد به یک دروازهبان باتجربه قابل فهم است. بیرانوند سالها گلر تیم ملی بوده و شناختش از فضای بازیهای ملی بیشتر از خیلی از رقبایش است. اما وقتی دو دروازهبان دیگر هم دعوت میشوند، حضورشان فقط به نشستن روی نیمکت خلاصه نمیشود. آنها هم باید فرصت کنند درون دروازه تیم ملی قرار بگیرند، اشتباه کنند، بازی بگیرند و خودشان را نشان بدهند.
فیفادی باید جایی باشد برای اینکه فرصت سازی کرد. بازی دوستانه قرار نیست تمام فشار یک مسابقه رسمی را داشته باشد و نتیجهاش سرنوشت تیم ملی را عوض کند. این بازیها میتوانند جایی برای امتحان کردن گلری باشند که قرار است در سالهای بعد، مسئولیت بیشتری بگیرد.
بیرانوند میتواند انتخاب اول باشد؛ حرفی هم درباره تجربهاش نیست. اما چیزی که ما میبینیم انتخاب اول، تبدیل به انتخاب همیشگی شده حتی اگر آماده نباشد.
دروازهبانی که بازی نمیکند، هرچقدر هم تمرین کند، فرصت نشان دادن خودش را پیدا نمیکند. تیم ملی هم برای ساختن فردا، به گلری نیاز دارد که امروز فرصت ایستادن درون دروازه را داشته باشد.