ژنرالی که همیشه قربانی است
برای امیر قلعهنویی صحنهها عوض میشوند، اما فیلمنامه همان تراژدی همیشگی است؛ ژنرالی که انگار همیشه باید ثابت کند شرایط علیه اوست.
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: در روزهایی که انتظار میرفت سرمربی تیم ملی بعد از شکستهای اخیر و انتقادهای گسترده، پاسخی در شأن مردمش بدهد، باز هم بحث به گلایه از شرایط و دعوت منتقدان به میدان کشیده شد.
قلعهنویی در آخرین گفتوگویش گفت قول قهرمانی در جام ملتها نداده و اگر کسی میتواند تیم را به نیمهنهایی یا فینال برساند، «بسمالله»! مردی که مهدی تاج رقم سالانه ۵۰ میلیارد تومان را برای ادامه همکاریاش اعلام کرده، حالا از دیگران دعوت میکند جای او را بگیرند. پس مسئولیت این نیمکت با کیست؟
قلعهنویی از جلسه هیئترئیسه هم گلایه کرد و گفت ۱۰ دقیقه توضیح داده، اما کسی سؤالی نپرسیده است. همزمان، از کادر فنیاش دفاع کرد و گفت تغییری در همکارانش نخواهد داد. این همان نقطهای است که انتقادها جدیتر میشوند؛ وقتی نتایج مطابق انتظار نیست، مردم بهجای شنیدن وعده اصلاح و تغییر، دوباره با دفاع از وضع موجود روبهرو میشود.
مسئله این نیست که چرا قلعهنویی مصاحبه کرد؛ اینجا بحث بر سر تیمی است که باید خودش را برای جام ملتهای آسیا آماده کند. با این رقم قرارداد و این حجم از انتظار، دیگر نمیشود همه چیز را به شرایط، امکانات یا نظر منتقدان حواله داد. قلعهنویی باید روشن کند چه چیزی قرار است در بازی تیم ملی تغییر کند و این تغییر را چطور به نتیجه میرساند.
آیا نیمکت تیم ملی جای رجزخوانی با منتقدان است؟ قلعهنویی فرصت دارد پاسخ حرفهایش را در زمین بدهد؛ آنجا دیگر «بسمالله» گفتن به دیگران، گرهی از کار تیم باز نمیکند.