حماسه آزتکا؛ وقتی مارادونا با دست تاریخ را نوشت
دیدار آرژانتین و انگلیس در جام جهانی ۱۹۸۶، تنها یک بازی فوتبال نبود؛ تقابل دو زخمی تاریخی بود که مارادونا آن را با دستی پنهان و نامی ماندگار به حافظه جهان سپرد.
زهرا شفیعی در چندثانیه آنلاین نوشت: در سال ۱۹۸۶، در جریان رقابتهای جام جهانی مکزیک، دیداری میان آرژانتین و انگلستان برگزار شد که فراتر از یک مسابقه فوتبال معمولی بود. این بازی تنها چند سال پس از درگیریهای نظامی دو کشور بر سر جزایر فالکلند انجام میشد و به همین دلیل، فضای ورزشگاه مملو از غرور ملی و انگیزههای تلافیجویانه بود. مارادونا در این مسابقه نه فقط به عنوان یک ورزشکار، بلکه به عنوان نماینده یک ملت جریحهدار شده وارد زمین شد تا در مستطیل سبز پاسخی به حوادث سیاسی بدهد.
لحظه سرنوشتساز در ابتدای نیمه دوم رقم خورد، زمانی که مارادونا پس از یک نفوذ، به سمت محوطه جریمه هجوم برد. توپ پس از برخورد اشتباه مدافع انگلیس به هوا بلند شد و مارادونا که قد کوتاهی داشت، به هوا برخاست تا با پیتر شیلتون، دروازهبان بلندقامت انگلیس، رقابت کند. در حالی که همه انتظار داشتند شیلتون توپ را مشت کند، مارادونا با زیرکی و با استفاده از مشت گرهکرده چپ خود، توپ را زودتر لمس کرد و آن را به درون دروازه فرستاد.
با وجود اعتراضات شدید و گسترده بازیکنان تیم ملی انگلستان، علی بن ناصر، داور تونسی مسابقه، که از زاویه مناسبی صحنه را نمیدید، گل را صحیح اعلام کرد. در آن دوران هیچ تکنولوژی بازبینی ویدیویی (VAR) وجود نداشت و کمکداور نیز متوجه تخلف نشد. این اشتباه فاحش داوری باعث شد یکی از ناعادلانهترین و در عین حال مشهورترین گلهای تاریخ فوتبال در کتابهای رکورد ثبت شود و خشم بیپایان انگلیسیها را برانگیزد.
پس از پایان بازی، زمانی که خبرنگاران درباره نحوه به ثمر رسیدن گل اول از مارادونا سوال کردند، او با هوشیاری خاصی از پاسخ مستقیم فرار کرد. او با بیان این جمله که این گل «کمی با سر مارادونا و کمی با دست خدا» زده شده است، نامی ابدی برای این حادثه خلق کرد. این تعبیر نه تنها جنجالها را فرو ننشاند، بلکه به این حرکت غیرورزشی، جنبهای اسطورهای بخشید که نشاندهنده روحیه سرکش و تسلیمناپذیر او بود.
اهمیت این گل زمانی دوچندان شد که تنها چهار دقیقه بعد، مارادونا با دریبل زدن تمام خط دفاعی انگلیس، «گل قرن» را به ثمر رساند و تمام دنیا را مبهوت نبوغ خود کرد. او ثابت کرد که همزمان میتواند هم یک متقلب زیرک باشد و هم بزرگترین جادوگر تاریخ فوتبال. این تضاد عجیب در یک مسابقه واحد، شخصیت پیچیده مارادونا را به کمال رساند و باعث شد گل اول به جای یک لکه ننگ، به بخشی از میراث جادویی و نماد پیروزی مظلوم بر ظالم تبدیل شود.
امروز گل «دست خدا» نمادی از شکاف میان اخلاق ورزشی و میل به پیروزی به هر قیمت ممکن است. برای آرژانتینیها، این گل نوعی عدالت شاعرانه بود که غرور ملی آنها را ترمیم کرد، اما برای تاریخ فوتبال، همواره یادآور این است که چگونه یک لحظه کوتاه میتواند مرزهای قانون و عدالت را جابهجا کند. این اتفاق پس از دههها همچنان بخشی جداییناپذیر از هویت فوتبال است و مارادونا را به عنوان شخصیتی فراتر از یک قهرمان ورزشی در تاریخ ماندگار کرده است.