لگپرس حرفهای؛ درگیری هدفمند چهارسر، باسن و همسترینگ با فرم صحیح
یکی از خطاهای رایج، پایین آوردن بیش از حد وزنه و جدا شدن لگن یا کمر از پشتی دستگاه است. این اتفاق میتواند فشار غیرضروری ایجاد کند. همچنین در بخش بالایی حرکت، بهتر است زانوها را با کنترل حرکت کرد و از قفل کردن شدید مفصل زانو خودداری شود.
زهرا شفیعی در چندثانیه آنلاین نوشت: لگپرس یکی از حرکات کاربردی برای تقویت عضلات پایینتنه است و با تغییر موقعیت پاها و کنترل دامنه حرکت میتوان تأکید تمرین را تا حدی تغییر داد. با این حال، هدف اصلی نباید فقط جابهجا کردن وزنه سنگین باشد؛ فرم صحیح و کنترل حرکت اهمیت بیشتری دارند.
برای تمرکز بیشتر روی چهارسر ران، قرارگیری پاها معمولاً در بخش میانی صفحه و با فاصلهای متناسب با عرض لگن انتخاب میشود. هنگام پایین آوردن صفحه، زانوها باید در مسیر طبیعی پنجهها حرکت کنند و نباید به سمت داخل جمع شوند. دامنه حرکت نیز باید به اندازهای باشد که کنترل کمر و لگن حفظ شود.
برای درگیری بیشتر باسن و همسترینگ، میتوان پاها را کمی بالاتر روی صفحه قرار داد. با این حال، بالا بردن بیش از حد جای پا یا پایین رفتن فراتر از دامنه قابلکنترل میتواند وضعیت لگن و کمر را تغییر دهد. بنابراین، موقعیت پا باید با ساختار بدنی و دامنه حرکتی فرد هماهنگ باشد.
یکی از خطاهای رایج، پایین آوردن بیش از حد وزنه و جدا شدن لگن یا کمر از پشتی دستگاه است. این اتفاق میتواند فشار غیرضروری ایجاد کند. همچنین در بخش بالایی حرکت، بهتر است زانوها را با کنترل حرکت کرد و از قفل کردن شدید مفصل زانو خودداری شود.
سرعت اجرای حرکت نیز اهمیت دارد. پایین رفتن صفحه باید کنترلشده باشد و هنگام بالا آوردن، فشار از طریق کل کف پا منتقل شود. استفاده از وزنهای که فرد را مجبور به ضربه زدن، کوتاه کردن دامنه حرکت یا از دست دادن فرم صحیح میکند، انتخاب مناسبی نیست.
در نهایت، لگپرس زمانی بیشترین فایده را دارد که موقعیت مناسب پا، دامنه قابلکنترل، مسیر صحیح زانو و وزنه متناسب با توان فرد رعایت شود. با اجرای صحیح میتوان چهارسر، باسن و همسترینگ را به شکل مؤثری تمرین داد و بهتدریج مقاومت را افزایش داد.
در لگپرس فقط وزنه را هل ندهید؛ عضلات پایینتنه را هدفمند تمرین دهید.