ایران «چشم آسمان» آمریکا را منهدم کرد؛ ضربه ۵۰۰ میلیون دلاری
رسانه بریتانیایی تلگراف گزارش داد ایران در یک حمله دقیق، یک فروند هواپیمای راهبردی E‑۳ Sentry آمریکا موسوم به «مرکز فرماندهی پرنده» را منهدم کرده؛ رخدادی که میتواند ضربهای جدی به سامانه فرماندهی و کنترل ارتش آمریکا و محاسبات نظامی واشنگتن در منطقه وارد کند.
چندثانیه - رسانه بریتانیایی تلگراف در گزارشی نوشت:
ایران یک هواپیمای بسیار مهم نظامی آمریکا از نوع E‑۳ Sentry را در یک حمله دقیق هدف قرار داده و منهدم کرده است؛ هواپیمایی که به دلیل نقش حیاتیاش در هدایت عملیات نظامی، از آن با عنوان «مرکز فرماندهی پرنده» یاد میشود و ارزش آن حدود ۵۰۰ میلیون دلار برآورد شده است.
به گزارش چندثانیه، هواپیمای E‑۳ Sentry بخشی از سامانه هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد آمریکا است و به راداری بزرگ با قابلیت پایش ۳۶۰ درجه مجهز است.
این سامانه میتواند تحرکات هوایی و دریایی را تا شعاع بیش از ۲۵۰ مایل رصد کند و به فرماندهان نظامی امکان میدهد میدان نبرد را از آسمان مدیریت کنند.
این هواپیما بردی بیش از ۵۰۰۰ مایل دارد، در ارتفاعی بالاتر از ۲۹ هزار پا پرواز میکند و معمولاً ۱۷ تا ۲۳ نفر خدمه در آن حضور دارند.
در گزارش آمده است که نابودی چنین هواپیمایی میتواند ضربهای جدی به فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) وارد کند؛ زیرا این نوع هواپیماها یکی از مهمترین ابزارهای هماهنگی عملیات هوایی و جمعآوری اطلاعات در منطقه محسوب میشوند.
تلگراف همچنین نوشته است که این حمله میتواند نشان دهد پنتاگون توان و تابآوری قابلیتهای تهاجمی ایران را کمتر از واقع برآورد کرده است.
این گزارش همچنین به پیامدهای راهبردی این حادثه اشاره میکند. به گفته تحلیلگران، فرماندهان آمریکایی اکنون باید بیش از گذشته به چگونگی حفاظت از این هواپیماهای گرانقیمت و حیاتی فکر کنند؛ آن هم در زمانی که توجه زیادی به برنامهریزی احتمالی برای عملیات زمینی آمریکا در جنوب ایران معطوف شده است.
تصاویر منتشرشده از لاشه هواپیما نیز نشان میدهد بخش بزرگی از بدنه آن بهشدت آسیب دیده و تیمهایی با لباسهای محافظ در حال بررسی بقایا هستند. طبق این گزارش، این هواپیما که ریشه آن به دوران جنگ سرد بازمیگردد، همچنان یکی از داراییهای کلیدی آمریکا در شبکه فرماندهی و کنترل هوایی به شمار میرود.
کارشناسان میگویند جایگزینی مستقیم این هواپیما ساده نیست، زیرا خط تولید فعالی برای ساخت نمونههای جدید آن وجود ندارد و تهیه یا جایگزینی چنین سامانهای هزینه و زمان قابلتوجهی میطلبد. به همین دلیل، از دست رفتن آن میتواند بر محاسبات نظامی آمریکا در خلیج فارس و بهویژه در موضوع امنیت و بازگشایی تنگه هرمز تأثیر بگذارد.