خبرنگار؛ روایتی که در روزهای سخت، خودش هم نیاز به شنیدهشدن دارد
خبرنگار، بخشی از همان جامعهای است که روایتش میکند. او هم ترس دارد، خانواده دارد، خسته میشود و گاهی خودش به کسی نیاز دارد که بپرسد: «خوبی؟»
فرزانه متین فر در چندثانیه آنلاین نوشت: روز خبرنگار فقط فرصتی برای تبریک گفتن به کسانی نیست که پشت دوربین، میکروفن یا صفحه مانیتور ایستادهاند؛ فرصتی است برای یادآوری آدمهایی که در سختترین روزها، تلاش میکنند روایت دقیقی از آنچه بر جامعه میگذرد به مردم برسانند.
در روزهای جنگ، خبرنگار فقط با خبر و تیتر مواجه نیست. گاهی باید میان صدای اخبار نگرانکننده، تصاویر تلخ و اضطراب خانواده و نزدیکانش، همچنان کار کند و روایتگر بماند. او باید خبر را دنبال کند، صحت آن را بسنجد، با منابع مختلف گفتوگو کند و در نهایت متنی منتشر کند که برای مخاطب قابل اعتماد باشد؛ در حالی که خودش هم ممکن است همان لحظه، نگران امنیت خود یا عزیزانش باشد.
خبرنگاران در بحرانها به حمایت بیشتری نیاز دارند؛ حمایت شغلی، امنیت حرفهای و البته توجه به سلامت روان. لازم است شرایطی فراهم شود که خبرنگار بتواند بدون فرسودگی و فشار مضاعف، وظیفه حرفهای خود را انجام دهد و پس از پایان بحران نیز فرصت بازگشت به آرامش و زندگی عادی را داشته باشد.
خبرنگار، بخشی از همان جامعهای است که روایتش میکند. او هم ترس دارد، خانواده دارد، خسته میشود و گاهی خودش به کسی نیاز دارد که بپرسد: «خوبی؟»
روز خبرنگار شاید بهترین زمان برای شنیدن همین صدای کمتر شنیدهشده باشد؛ صدای خبرنگارانی که سالها صدای دیگران بودهاند.
روز خبرنگار، مبارک همه آنهایی که در سختترین روزها، چراغ آگاهی را روشن نگه میدارند.