مهریه؛ کیف پول اضطراری یا پشتوانهای روی کاغذ؟
«مهریه رو کی داده کی گرفته؟» این جمله را زیاد شنیدیم. در زندگی واقعی اما داستان برای خیلی از زنان فرق میکند؛ گاهی زن میماند و سندی که معلوم نیست چه زمانی و چطور میتواند آن را به پول تبدیل کند.
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
۳۰۰ سکه، ۵۰۰ سکه، ۱۰۰۰ سکه؛ اعدادی هستند که روز عقد بزرگ به نظر میرسد، اما ممکن است روز جدایی هیچ شباهتی به پول نقد نداشته باشد.
مهریه از همان لحظهای که عقد انجام میشود، حق زن است و میتواند آن را مطالبه کند. ظاهرا همهچیز روشن است؛ عددی در عقدنامه ثبت شده و صاحبش هم مشخص است. دردسر از جایی شروع میشود که زن بخواهد این عدد را واقعاً وصول کند.
اگر مرد مالی به نامش نداشته باشد یا توان پرداخت مهریه را نداشته باشد، ماجرا وارد مسیر دادگاه و اجرای ثبت میشود. پیدا کردن مال، توقیف آن و رسیدن به پول میتواند زمان ببرد. برای زنی که درگیر طلاق است، این مسیر همیشه ساده و کوتاه نیست.
مهریه سالهاست در ذهن خیلی از خانوادهها بخشی از امنیت زن در زندگی مشترک حساب میشود. عددی که هنگام عقد تعیین میشود و قرار است اگر زندگی به بنبست رسید، دست زن را خالی نگذارد. اما فاصله میان این تصور و چیزی که در زمان جدایی اتفاق میافتد، گاهی زیاد است.
عددهای بزرگ عقدنامه چندان تعیینکننده نیستند. روزی که زندگی مشترک به پایان میرسد، چیزی که اهمیت پیدا میکند این است که زن واقعاً به چه مقدار از مهریهاش دسترسی دارد و برای رسیدن به همان مقدار، باید چقدر زمان و انرژی بگذارد.