انتقاد از اظهارات اخیر رئیس پلیس اماکن تهران: مردم برای قدم زدن و رفتن به کافه باید از کسی اجازه بگیرند؟
ممکن است فردی بارها در یک خیابان قدم بزند و اصلا مقصدی جز قدم زدن نداشته باشد. در زندگی شهری، گاهی حضور خود هدف است.
روزنامه اعتماد نوشت:
اگر مساله، سد معبر است، قانون برای حل آن حکم و سازوکار مشخص دارد.
اما پرسش اساسیتر این است: آیا شهروند برای قدم زدن در خیابان، نشستن در کافه یا صرف حضور در یک فضای عمومی، باید دلیل و مقصد خود را به پلیس اعلام کند؟
پاسخ حقوقی را باید باتوجه به یک اصل ساده آغاز کرد؛ هر محدودیتی بر آزادی شهروندان نیازمند مبنای قانونی است.
ماده ۲ قانون مجازاتهای اسلامی، جرم را رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل میداند که قانون برای آن مجازات تعیین کرده باشد، بنابراین قدم زدن، حضور در خیابان، نشستن در کافه یا نداشتن مقصد مشخص، به خودی خود عنوان مجرمانه ندارد.
ممکن است فردی بارها در یک خیابان قدم بزند و اصلا مقصدی جز قدم زدن نداشته باشد. در زندگی شهری، گاهی حضور خود هدف است.
شهروند اصولا مکلف نیست برای استفاده از فضای عمومی توجیهی ارایه کند.
اصل بر آزادی است و هرگونه مداخله، نیازمند مجوز قانونی