لباس‌هایی که برای «یک روز خاص» سال‌ها منتظر می‌مانند؛ وقتی کمد، موزه رویاهای به‌تعویق‌افتاده می‌شود
در گوشه‌ای از کمد خیلی از زنان، پشت لباس‌های روزمره، یک لباس شب یا مانتوی مجلسی سال‌هاست آویزان است؛ ممکن است حتی برچسبش کنده نشده باشد، چین‌هایش مرتب مانده و امید پوشیدن آن هنوز تمام نشده.
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
لباس‌هایی که برای یک روز خاص خریده می‌شوند، گاهی آن‌قدر منتظر می‌مانند که فصل‌ها عوض می‌شوند، آدم‌ها پیرتر می‌شوند و آن روز خاص هنوز از راه نرسیده است. شاید برای یک عروسی، یک مهمانی مهم، یک سفر یا حتی روزی که قرار است حال خودمان بهتر باشد.
کمد لباس گاهی پر از نسخه‌هایی از خود ماست که قرار بود روزی به آن‌ها تبدیل شویم. لباس تنگی که نگه داشته‌ایم برای وقتی که دوباره اندازه‌مان شود، پیراهنی که برای مهمانی مهمی کنار گذاشته‌ایم یا مانتویی که هنوز منتظریم موقعیت مناسب برای پوشیدنش پیدا شود.
بعضی لباس‌ها حتی به خاطره تبدیل می‌شوند؛ آن‌قدر که پوشیدنشان را هم عقب می‌اندازیم تا مبادا خراب شوند.
گاهی آن «روز خاص» آن‌قدر عقب می‌افتد که لباس، بیشتر از صاحبش عمر می‌کند. لباس شب گوشه کمد می‌ماند، اندازه‌اش شاید دیگر اندازه ما نباشد، رنگش از مد بیفتد یا حتی سلیقه‌مان عوض شود؛ اما هنوز دلمان نمی‌آید از آن دل بکنیم، چون با کنارگذاشتنش انگار باید قبول کنیم روزی را که برایش در خیالمان ساخته بودیم، قرار نیست ببینیم.
شاید عجیب باشد، اما خیلی وقت‌ها چیزی که در کمد نگه می‌داریم امیدی است که به آن گره زده‌ایم. امید به مهمانی‌ای که قرار است بالاخره برسد، به اندامی که قرار است دوباره داشته باشیم، به حال بهتری که قرار است از راه برسد. و در این میان، زندگی واقعی بی‌سروصدا جلو می‌رود؛ با همان روزهای معمولی که اتفاقاً بیشتر عمر ما را می‌سازند.