ورود مستقیم ناتو به جنگ با ایران؟ | پشت پرده ارجاع پرونده هستهای ایران به شورای امنیت | سناریوی عراق تکرار میشود؟
مقایسه این وضعیت با بحران عراق در سال ۲۰۰۲ نشان میدهد که قطعنامه کنونی بهلحاظ حقوقی به معنای باز شدن خودکار مسیر مداخله ناتو نیست.
شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی با تصویب قطعنامهای، پرونده عدم پایبندی ایران را برای نخستینبار طی حدود ۲۰ سال به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع داد.
این قطعنامه با رأی موافق ۲۳ عضو از مجموع ۳۵ عضو شورا تصویب شد و آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان از بانیان آن بودند.
اهمیت سیاسی این قطعنامه فراتر از ابعاد فنی آن است؛ چرا که اختلاف بر سر برنامه هستهای ایران را از چارچوب آژانس به شورای امنیت منتقل میکند.
شورای امنیت میتواند موضوع را تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی تشخیص دهد و اقدامات غیرنظامی یا در مرحله بعد نظامی اعمال کند.
با این حال، رسیدن به مرحله اقدام نظامی خودکار نیست و روسیه و چین بهعنوان اعضای دائم شورا از حق وتو برخوردارند.
مقایسه این وضعیت با بحران عراق در سال ۲۰۰۲ نشان میدهد که قطعنامه کنونی بهلحاظ حقوقی به معنای باز شدن خودکار مسیر مداخله ناتو نیست.
ارجاع پرونده ایران میتواند سابقه رسمی بینالمللی برای تشدید تدریجی فشارها علیه تهران شکل دهد.
ورود مستقیم ناتو به جنگ با ایران همچنان سناریویی بعید به نظر میرسد؛ ماده ۵ پیمان آتلانتیک شمالی به حمله مسلحانه علیه یکی از اعضا مربوط میشود.
ارجاع فعلی بهتنهایی نه مجوز جنگ محسوب میشود و نه بهطور خودکار راه را برای ورود نظامی ناتو باز میکند.