بنبست راهبردی آمریکا در برابر ایران؛ وقتی قدرت به دام تبدیل میشود
یک تحلیل تازه درباره سیاست خارجی آمریکا نشان میدهد که قدرت نظامی و اقتصادی گسترده واشنگتن لزوماً به معنای گزینههای بیشتر نیست.
چندثانیه - یک تحلیل تازه درباره سیاست خارجی آمریکا نشان میدهد که قدرت نظامی و اقتصادی گسترده واشنگتن لزوماً به معنای گزینههای بیشتر نیست. بهگفته تحلیلگران، در برخی موارد همین قدرت میتواند به محدود شدن گزینههای راهبردی منجر شود.
به گزارش چندثانیه، در تحلیلی که بهتازگی توسط ولی نصر در نشریه Foreign Affairs منتشر شده، استدلال میشود که رویارویی ایالات متحده با ایران نمونهای روشن از این پارادوکس است؛ جایی که ابزارهای فشار، بهجای ایجاد انعطاف، واشنگتن را در یک بنبست استراتژیک قرار دادهاند.
بهگفته این تحلیل، آمریکا اکنون با مجموعهای از گزینههای محدود روبهروست؛ مسیری که هر انتخاب در آن میتواند هزینههای فزاینده، بازدهی کمتر و خطر پیامدهای ناخواسته را به همراه داشته باشد.
نصر تأکید میکند که این وضعیت صرفاً نتیجه یک تصمیم کوتاهمدت یا یک سیاست خاص نیست، بلکه حاصل دههها رویکرد مبتنی بر فشار در سیاست آمریکا نسبت به ایران است. از زمان انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹، دولتهای مختلف آمریکا عمدتاً بر این فرض تکیه کردهاند که افزایش فشار اقتصادی، سیاسی و نظامی در نهایت به تغییر رفتار تهران منجر خواهد شد.
با این حال، به باور برخی تحلیلگران، ادامه این رویکرد نهتنها به حل بحران کمک نکرده بلکه به شکلگیری وضعیتی انجامیده که در آن گزینههای عملی آمریکا بهتدریج محدود شده و هر تصمیم جدید میتواند بحران را پیچیدهتر کند.