آتلانتیک: لبه خشن سلطنتطلبان ایرانی | پهلوی به خشونت فیزیکی علیه مخالفان داخلی خود رسیده است
پهلوی که خود را جایگزین دموکراتیک جمهوری اسلامی معرفی میکند، مشاورانی را به کار گرفته که تاکتیکهای خشن و شبیه به جریان ماگای ترامپ را دنبال میکنند.
آتلانتیک نوشت:
در فوریه ۲۰۲۶، مسعود مسجودی، منتقد سرسخت رضا پهلوی، در کانادا ناپدید شد. جسد او در مارس پیدا شد و پلیس کانادا دو تن از حامیان پهلوی را به قتل او متهم کرد. مسجودی پیشتر این دو را به نقشه برای ساکت کردن خود معرفی کرده بود. این قتل نشان داد که جنبش پهلوی به خشونت فیزیکی علیه مخالفان داخلی خود رسیده است.
پهلوی که خود را جایگزین دموکراتیک جمهوری اسلامی معرفی میکند، مشاورانی را به کار گرفته که تاکتیکهای خشن و شبیه به جریان ماگای ترامپ را دنبال میکنند. سعید قاسمینژاد، مشاور اقتصادی او آشکارا میگوید: «یا با شاهزاده هستی یا با جمهوری اسلامی.» این رویکرد دوقطبی، هرگونه نقد یا اختلاف نظر را با اتهام همکاری با ایران معادل میداند.
پهلوی در دههها فعالیت خود، هیچ دستاورد قابل توجهی در مبارزه با جمهوری اسلامی نداشته است. منتقدان او را مردی با امتیاز موروثی، بدون دستاورد جدی، با استعدادی برای بادبانی با باد توصیف میکنند. او بیش از ۴۵ سال است که پا به ایران نگذاشته و زندگی خود را در آمریکا گذرانده است.
مشاوران پهلوی، برخلاف شعارهای دموکراتیک او، به جای جلب حمایت مردمی، به حذف فیزیکی و اخلاقی منتقدان روی آوردهاند. آنها سالهاست که علیه هر صدای مخالفی، از جمله نیک کوثر (روزنامهنگار و کاریکاتوریست) و مسجودی، کارزار تحقیر و تهدید راه انداختهاند. حتی پس از مرگ پدر کوثر، برخی از همین افراد به مرد مرده توهین کردند.
در آوریل ۲۰۲۳، پهلوی با سفر به اسرائیل و دیدار با بنیامین نتانیاهو، تابوی حمایت از رژیمی را شکست که بسیاری از ایرانیان آن را مسئول اصلی جنایات علیه فلسطینیان میدانند. این اقدام تفرقهانگیز، او را به عنوان یک دستنشانده اسرائیل در افکار عمومی تثبیت کرد و شکاف درون مخالفان را عمیقتر ساخت.
در جریان اعتراضات دسامبر ۲۰۲۵-ژانویه ۲۰۲۶، پهلوی با ادعای بیاساس همکاری بیش از ۱۰۰ هزار نفر از نیروهای امنیتی و دولت، مردم را به خیابانها فراخواند و گفت حکومت ایران در آستانه فروپاشی است. اما هیچ مدرکی برای این ادعا ارائه نشد.
پهلوی برای ثبت فراریان ادعایی، سیستمی با کدهای QR و فرمهای گوگل راه اندازی کرد که به راحتی توسط سرویسهای امنیتی ایران قابل نفوذ بود. منتقدان میگویند این سیستم نه تنها نتایج را به طور مصنوعی افزایش داد، بلکه ممکن است برای شناسایی و مجازات افرادی که واقعا قصد فرار داشتند، مورد سوء استفاده قرار گرفته باشد. این نشان از بیکفایتی و بیمسئولیتی پهلوی دارد.
حالا با خستگی آمریکا از جنگ و آغاز مذاکرات صلح، پهلوی که تشنه حملات هوایی بیشتر است، در موضع ناامیدی قرار گرفته است. او حتی حاضر نیست برای سرنگونی حکومت پا به ایران بگذارد (سال ۲۰۲۳ گفته بود: «اگر برگردم، به چه چیزی برمیگردم؟»). یک حامی نزدیکش پیشنهاد کرده که ارتش آمریکا فرود ولیعهد را تامین کند، ایدهای غیرواقعی که نشان میدهد پهلوی و اطرافیانش هنوز در توهم قدرت نظامی خارجی برای بازگرداندن سلطنت به سر میبرند. جنبش او با لبه خشن، خشونت و وعدههای بیاساس، نه تنها جایگزینی دموکراتیک نیست و نتوانسته جایگزینی قابل اعتماد ارائه دهد.