بعد از این ۶۰ روز چه بر سر تفاهمنامه ایران و امریکا می‌آید | سه سناریوی محتمل

روزنامه اطلاعات نوشت:

تفاهم‌نامه ۱۴ بندی که در حاشیه اجلاس G۷ امضا شد، بیش از آنکه یک توافق سیاسی باشد، یک پذیرش واقعیت‌های میدان از سوی هر دو طرف است.

این سند یک چارچوب ۶۰ روزه برای مذاکرات بیشتر فراهم می‌کند، نه یک توافق نهایی.

نکته کلیدی اینکه مسئله هسته‌ای به‌طور کامل حل نشده و به مذاکرات آینده موکول شده است.

از پیامدهای مثبت این تفاهم، نخست توقف درگیری نظامی مستقیم است که برای آمریکا تاکنون بیش از ۱۳۲ میلیارد دلار هزینه داشته است و دوم، ایران موفق شده اصل مدیریت تنگه هرمز را به عنوان یک حق و اهرم دائمی تثبیت کند.

برای آینده پس از ۶۰ روز، سه سناریو قابل تصور است: سناریوی اول با بیش از ۵۰ درصد احتمال، تمدید مذاکرات برای مدیریت تنش و خرید زمان است.

سناریوی دوم با ۳۰ تا ۴۰ درصد احتمال، فروپاشی تفاهم و بازگشت به تنش‌های محدود است، اما جنگ تمام‌عیار کم‌احتمال‌ترین گزینه باقی می‌ماند و سناریوی سوم با کمتر از ۲۰ درصد احتمال، دستیابی به توافق نهایی است.

در جمع‌بندی باید گفت که تفاهم کنونی نه پیروزی قاطع است و نه فریب ساده؛ بزرگترین تهدید فراروی ایران، نه نیات ترامپ که اختلافات داخلی است و دوقطبی‌سازی و تخریب تیم مذاکره‌کننده، دقیقاً خدمتی است که دشمن از ما انتظار دارد.