ترند متفاوت فصل سرد؛ شنلها جای خود را در استایلهای زمستانی باز میکنند
پاییز و زمستان امسال، ظاهراً قرار نیست لزوماً با لباسهای سنگین و چند لایه ضخیم تعریف شود. ترکیب هوشمندانه پارچه، طول، بافت و فرم میتواند همان حس گرما و پوشیدگی را ایجاد کند، بدون آنکه آزادی حرکت یا ظرافت ظاهری قربانی شود.
زهرا شفیعی در چندثانیه آنلاین نوشت: با نزدیک شدن به فصل پاییز و زمستان، توجه دنیای مد بار دیگر به یکی از قدیمیترین و در عین حال کاربردیترین تکنیکهای پوشش، یعنی لایهلایهپوشی، جلب شده است. این شیوه تنها راهی برای مقابله با هوای سرد نیست؛ بلکه امکان ترکیب رنگها، بافتها، قدها و حجمهای مختلف را فراهم میکند و میتواند یک استایل ساده را به ظاهری چندبعدی و چشمگیر تبدیل کند.
در این میان، شنلها بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفتهاند. ساختار آزاد و سیال شنل باعث میشود برخلاف کتها و پالتوهای کاملاً بسته، بخشی از لباسهای زیرین همچنان دیده شود. هنگام راه رفتن یا حرکت دستها، پارچه شنل نیز جابهجا میشود و در هر لحظه ترکیب متفاوتی از لایههای لباس را به نمایش میگذارد؛ ویژگیای که به ظاهر نهایی حرکت و پویایی بیشتری میدهد.
در مجموعههای پیشپاییز امسال نیز نشانههایی از بازگشت این فرم دیده میشود. شنلها در برخی طراحیها بهعنوان پوشش اصلی روی لباس ظاهر شدهاند و در برخی دیگر، فرم و خطوط آنها به کت، پالتو، لباسهای بافتنی و حتی جزئیات برش لباسها راه پیدا کرده است. نتیجه، فاصله گرفتن تدریجی از پوششهای کاملاً ساختاریافته و حرکت به سمت لباسهایی با فرم آزادتر و قابلیت حرکت بیشتر است.
یکی از نکات قابل توجه در این روند، تغییر نگاه به لباسهای رویی است. در طراحیهای جدید، قرار نیست پالتو یا کت صرفاً یک لایه ضخیم برای گرم ماندن باشد. فرم، حرکت پارچه و نحوه قرار گرفتن لباس روی بدن اهمیت بیشتری پیدا کرده است. به همین دلیل، پوششهایی با خطوط نرم، برشهای آزاد و پارچههای روان در کنار ساختارهای کلاسیک قرار گرفتهاند.
این تغییر میتواند برای استایل روزمره نیز قابل توجه باشد. لایهلایه پوشیدن الزاماً به معنای پوشیدن چند لباس ضخیم روی یکدیگر نیست. یک بلوز ساده، روی آن یک بافت سبک و در نهایت شنل یا پوشش رویی آزاد میتواند بدون ایجاد حجم بیش از حد، یک ترکیب کامل و کاربردی برای هوای سرد ایجاد کند.
تفاوت بافتها نیز در این نوع استایل اهمیت زیادی دارد. قرار گرفتن پارچههای نرم، بافتنی، پشمی، چرم یا پارچههای سبک در کنار یکدیگر میتواند حتی در صورت استفاده از رنگهای خنثی، ظاهر لباس را از یکنواختی خارج کند. در چنین ترکیبی، هر لایه وظیفه مشخصی دارد و در عین حال بخشی از تصویر کلی استایل را شکل میدهد.
طول لباسها نیز میتواند نقش تعیینکنندهای داشته باشد. قرار گرفتن یک لایه کوتاهتر زیر پوششی بلند یا نمایان شدن لبه یک لباس از زیر شنل، به استایل عمق بصری میدهد. همین تفاوت در طولهاست که باعث میشود پوشش چندلایه، شلوغ و بینظم به نظر نرسد و در عوض، ساختاری حسابشده پیدا کند.
شنلها از این نظر مزیت دیگری هم دارند؛ فرم آزاد آنها اجازه میدهد لباس زیرین کاملاً درگیر ساختار پوشش رویی نشود. این ویژگی علاوه بر ایجاد راحتی بیشتر، امکان تغییر استایل در طول روز را نیز افزایش میدهد. یک شنل ساده میتواند روی لباس رسمی، استایل روزمره یا حتی ترکیبهای مینیمال قرار بگیرد و ظاهر متفاوتی ایجاد کند.
از سوی دیگر، گرایش به فرمهای روانتر میتواند پاسخی به سالهایی باشد که لباسهای زمستانی بیشتر با حجم زیاد و ساختارهای سنگین شناخته میشدند. حالا به نظر میرسد راحتی و آزادی حرکت در کنار ظاهر شیک، اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ به همین دلیل، طراحیهایی که بدن را بیش از حد محدود نمیکنند، حضور پررنگتری پیدا کردهاند.
برای استفاده روزمره از این ترند نیز لزوماً نیازی به انتخاب مدلهای بسیار نمایشی نیست. شنلهای ساده با رنگهای خنثی مانند مشکی، خاکستری، کرم، قهوهای یا شتری میتوانند بهراحتی با بخش زیادی از لباسهای پاییزی و زمستانی هماهنگ شوند. در مقابل، مدلهای دارای بافت خاص، حاشیه متفاوت یا فرمهای چشمگیر میتوانند نقش اصلی را در یک استایل ایفا کنند.
در نهایت، بازگشت شنلها را میتوان بخشی از حرکت گستردهتر دنیای مد به سمت لباسهای چندمنظوره، راحت و در عین حال نمایشی دانست. پوششی که زمانی بیشتر بهعنوان راهی برای گرم ماندن شناخته میشد، حالا میتواند به ابزاری برای ایجاد فرم و شخصیت در استایل تبدیل شود.
پاییز و زمستان امسال، ظاهراً قرار نیست لزوماً با لباسهای سنگین و چند لایه ضخیم تعریف شود. ترکیب هوشمندانه پارچه، طول، بافت و فرم میتواند همان حس گرما و پوشیدگی را ایجاد کند، بدون آنکه آزادی حرکت یا ظرافت ظاهری قربانی شود. در این میان، شنلها بار دیگر فرصتی پیدا کردهاند تا از یک پوشش کلاسیک فاصله بگیرند و به یکی از عناصر شاخص استایل فصل سرد تبدیل شوند.