هرچه غذای صنعتی بیشتر، خطر سکته نزدیکتر
رژیمهای غذایی سرشار از UPF معمولاً فیبر، ویتامینها و ریزمغذیهای کمتری دارند و در مقابل، التهاب، فشار خون و اختلالات متابولیک را تشدید میکنند. جمعبندی کاربردی این پژوهش آن است که برای کاهش خطر بیماریهای قلبی، لازم نیست همه غذاهای بستهبندیشده بهطور کامل حذف شوند
یافتههای یک پژوهش جدید نشان میدهد مصرف بالای غذاهای فوقفرآوریشده (UPFs) میتواند بهطور معناداری با افزایش خطر بیماریهای قلبی–عروقی مرتبط باشد. این غذاها شامل محصولات صنعتی مانند نوشابهها، اسنکهای بستهبندیشده، فستفودها و گوشتهای فرآوریشده هستند که معمولاً حاوی مقادیر بالای قند، چربی، نمک و افزودنیهای شیمیاییاند. اهمیت این موضوع از آنجاست که UPFها بخش بزرگی از الگوی غذایی جوامع مدرن را تشکیل میدهند و بهعنوان شاخصی از کیفیت پایین رژیم غذایی شناخته میشوند.
این مطالعه توسط پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه Florida Atlantic انجام شده و دادههای آن از پایگاه ملی NHANES در سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ استخراج شده است. در مجموع، اطلاعات ۴٬۷۸۷ فرد بزرگسال آمریکایی (۱۸ سال به بالا) بررسی شد که میانگین سنی آنها حدود ۵۵ سال بود و نزدیک به ۵۶ درصد شرکتکنندگان را زنان تشکیل میدادند. رژیم غذایی افراد بر اساس گزارش خوراکیهای مصرفی طی چند روز ارزیابی شد تا سهم کالری دریافتی از غذاهای فوقفرآوریشده مشخص شود.
پژوهشگران شرکتکنندگان را بر اساس میزان مصرف UPF به چهار گروه تقسیم کردند؛ از کمترین مصرف تا بیشترین مصرف. نتیجه اصلی نشان داد افرادی که در بالاترین گروه مصرف قرار داشتند، در مقایسه با پایینترین گروه، ۴۷ درصد احتمال بالاتری برای داشتن سابقه بیماری قلبی–عروقی داشتند. در این مطالعه، بیماری قلبی–عروقی بهصورت سابقه خوداظهاری حمله قلبی یا سکته مغزی تعریف شده بود.
نکته مهم این است که این ارتباط حتی پس از تعدیل عوامل مخدوشکنندهای مانند سن، جنس، نژاد یا قومیت، وضعیت سیگار کشیدن و سطح درآمد همچنان باقی ماند. این موضوع نشان میدهد که مصرف بالای غذاهای فوقفرآوریشده میتواند بهطور مستقل با افزایش خطر قلبی–عروقی همراه باشد. با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه مشاهدهای است و رابطه علّی قطعی را اثبات نمیکند.
از محدودیتهای مهم این تحقیق میتوان به خوداظهاری بودن هم رژیم غذایی و هم سابقه بیماری اشاره کرد؛ موضوعی که ممکن است با خطای یادآوری همراه باشد. با این وجود، نتایج با شواهد قبلی همراستاست که نشان میدهد رژیمهای غذایی سرشار از UPF معمولاً فیبر، ویتامینها و ریزمغذیهای کمتری دارند و در مقابل، التهاب، فشار خون و اختلالات متابولیک را تشدید میکنند.
جمعبندی کاربردی این پژوهش آن است که برای کاهش خطر بیماریهای قلبی، لازم نیست همه غذاهای بستهبندیشده بهطور کامل حذف شوند، بلکه تمرکز اصلی باید بر کاهش سهم UPF از کل کالری روزانه باشد. جایگزینکردن تدریجی این محصولات با غذاهای کمفرآوریشده مانند سبزیها، حبوبات، غلات کامل و پروتئینهای سادهتر میتواند یک راهبرد واقعبینانه و مؤثر برای بهبود سلامت قلب و کیفیت کلی رژیم غذایی باشد.