بومهایی از جنس خون؛ چرا مجموعهداران برای این آثار عجیب پول میپردازند؟
استفاده از خون انسان و حیوان به عنوان متریال هنری، از یک اقدام ساختارشکنانه و عجیب به هنری ارزشمند و تجارتی پرسود در گالریها و موزههای معتبر جهان تبدیل شده است.
به گزارش چند ثانیه به نقل از مجله روانشناسی امروز (psychology today)، این مجله در مقالهای به بررسی هنر جنجالی «نقاشی با خون» و انگیزههای هنرمندان و مجموعهداران آن پرداخته شده است:
هنر استفاده از خون به عنوان متریال خلق آثار هنری، یکی از بحثبرانگیزترین شاخههای هنر معاصر است که امروزه به جای طرد شدن، به موزههای بزرگ و گالریهای معتبر راه یافته است.
مارک کوین (Marc Quinn)، مجسمهساز بریتانیایی، از سال ۱۹۹۱ ساخت مجموعه مجسمههایی از سر خود را با استفاده از حجم کامل خون یک انسان بالغ آغاز کرد که برای جلوگیری از ذوب شدن، دائماً در دمای زیر صفر نگهداری میشوند و هر ۵ سال یکبار تکرار شدهاند.
وینسنت کاستیگلیا (Vincent Castiglia) از اوایل دهه ۲۰۰۰ با کشیدن خون خود و تغییر غلظت آن برای ایجاد طیفهای رنگی مختلف، به خلق نقاشیهای واقعگرایانه از فیگورهای انسانی آسیبپذیر پرداخته است.
هرمان نیتش (Hermann Nitsch)، هنرمند اتریشی که در سال ۲۰۲۲ درگذشت، از دهه ۱۹۶۰ در پروژههای نمایشی و آیینی خود از خون حیوانات کشتارگاهها برای خلق بومهای نقاشی استفاده میکرد.
جردن ایگلز (Jordan Eagles) نیز با استفاده از خون اهداکنندگان انسانی و حفظ آن در اکریلیک یا رزین، آثاری با محوریت تاریخچه بیماری ایدز (HIV) و هویتهای جنسی خلق کرده است.
نمایش رنج و آسیبپذیری، طرح پرسشهای پیچیده فلسفی درباره مرز میان انسان و بازنمایی او، و همچنین ساختارشکنی، از مهمترین انگیزههای هنرمندان برای استفاده از این متریال نامتعارف به شمار میرود.
این آثار در بازار هنر با استقبال و قیمتهای بالایی مواجه شدهاند؛ تا جایی که مجسمههای مارک کوین در نهادهای معتبری چون «گالری پرتره ملی» در لندن نگهداری میشوند.
در این مقاله درباره منطق اقتصادی این آثار تاکید شده است: «آنچه بازار به آن واکنش نشان میدهد خون به عنوان یک منظره و شوک صرف نیست، بلکه خونی است که از یک استدلال منسجم فلسفی، آیینی یا بیوگرافیک پشتیبانی کند.»