روی تاریک روزه‌داری متناوب؛ وقتی نگاه کردن به ساعت جایگزین گوش دادن به بدن می‌شود

به گزارش چندثانیه آنلاین به نقل از پایگاه سلامت «MindBodyGreen»، یک نویسنده و متخصص حوزه سلامت پس از دو سال پایبندی به رژیم «فستینگ متناوب» (Intermittent Fasting)، دلایل کنار گذاشتن این روش محبوب و جایگزین‌های فعلی خود را برای حفظ سلامتی به اشتراک گذاشته است: 

او در ابتدا فستینگ متناوب (مانند روش ۱۶:۸ که شامل ۱۶ ساعت روزه‌داری و ۸ ساعت غذا خوردن است) را به دلیل سادگی، عدم نیاز به کالری‌شماری و کمک به کاهش وزن انتخاب کرده بود. 

با این حال، پس از دو سال، این محدودیت زمانی باعث ایجاد یک رابطه ناسالم با غذا در او شد؛ به طوری که در دوره پرتنشی از زندگی‌اش، به جای مدیریت استرس، به «پرخوری عصبی» (Bingeing) روی آورد. 

او متوجه شد که محدودیت زمانی برای غذا خوردن، باعث می‌شود در ساعات مجاز، بدون احساس گرسنگی واقعی و صرفاً از ترس گرسنه ماندن در ساعات روزه‌داری، بیش از حد غذا بخورد. 

دلیل دوم برای ترک فستینگ، افت شدید انرژی در زمان تمرینات ورزشی سنگین بود؛ او با وجود داشتن بدنی عضلانی و درصد چربی پایین، در زمان روزه‌داری دچار ضعف و گرسنگی شدید می‌شد. 

در حال حاضر، او به جای فستینگ، به روش «غذا خوردن شهودی» (Intuitive Eating) روی آورده است؛ یعنی به جای نگاه کردن به ساعت، به سیگنال‌های گرسنگی و سیری بدن خود گوش می‌دهد. 

او اکنون روی «کیفیت غذا» تمرکز دارد و سعی می‌کند وعده‌های غذایی خود را بر پایه پروتئین‌های باکیفیت، چربی‌های سالم و کربوهیدرات‌های پیچیده تنظیم کند تا قند خونش در طول روز ثابت بماند. 

متخصصان تغذیه نیز تایید می‌کنند که اگرچه فستینگ متناوب برای برخی افراد (به ویژه برای بهبود مقاومت به انسولین) مفید است، اما برای زنان، ورزشکاران حرفه‌ای و افرادی که سابقه اختلالات خوردن دارند، می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد.