فهرست کارهای ناتمام؛ استرس نامرئیای که شبها نمیگذارد مغز خاموش شود
بعضی شبها بدن به تخت میرسد، اما ذهن هنوز جای دیگر است...
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین، اگر کاری را شروع کنیم و نیمهکاره رهایش کنیم، در ذهن ما به یک پرونده باز تبدیل میشود؛ چیزی شبیه زخمی که خوب بسته نشده و مدام با سوزش و درد خودش را یادآوری میکند.
روانشناسان میگویند مغز با کارهای ناتمام ناآرام میشود، مدام به آنها برمیگردد، وارسیشان میکند و تا وقتی تکلیفشان روشن نشود، دست از سرمان برنمیدارد. کارهای ناتمام، واضحتر و سمجتر از کارهای تمامشده در ذهن ما میمانند.
نتیجهی این اتفاق همان استرسی است که نیمهشب، به جای خواب، ایمیلهای بیجواب، مقالههای نخوانده، تماسهای نگرفته و قولهای عملنشده را یکییکی جلوی چشممان ردیف میکند.
این فهرست معمولاً روی کاغذ نوشته نشده؛ در ذهن ما جا خوش کرده و همین اوضاع را تلخ میکند. تحقیقات نشان میدهد وقتی کارهای ناتمام فقط در ذهن میچرخند، به «افکار مزاحم» تبدیل میشوند؛ افکاری که خواب را بههم میریزند و فرسودگی را بیشتر میکنند.
مغز در این وضعیت مانند کامپیوتری است که دهها پنجره را همزمان باز نگه داشته؛ حتی اگر روی هیچکدام کار نکنی، باز هم دارند انرژیات را میبلعند. برای همین است که بعضیها صبح بیدار میشوند، بیآنکه ظاهراً کار خاصی کرده باشند، اما حس میکنند یک شب کامل را سر جلسه امتحان یا در محیط سخت کاری گذراندهاند.
خبر خوب این است که مغز، برای آرام شدن، همیشه انجام کاملِ کار را از شما نمیخواهد؛ گاهی فقط میخواهد بداند قرار است چه بر سر این کارها بیاید.
نوشتن دقیق و جزئیِ فهرست کارهای فردا، حتی اگر همان لحظه انجام نشوند، میتواند زمان به خواب رفتن را کوتاهتر کند. چون ذهن مطمئن میشود چیزی از قلم نمیافتد و میتواند دستکم موقت، بعضی از این پروندههای باز را ببندد.
پس اگر شبها زیر پتو، به جای خواب، مشغول مرور کارهای عقبماندهای، به خودت برچسب تنبلی نزن؛ شاید فقط ذهنت پر از پروندههای بازی است که هنوز کسی آنها را خاطرجمع نکرده که یا انجامشان میدهد، یا رسماً رهایشان میکند.