فریدون مجلسی: زمان مذاکره و نرمش فرا رسیده است / با مذاکره میتوانند کشور را به وضعیتی عادی بازگرداند/ جلوگیری از جنگ امری ضروری است
فریدون مجلسی، تحلیلگر سیاست خارجی گفت: راهی که از طریق مذاکره به نتیجهای منجر شود و از جنگ جلوگیری کند، بیتردید بهترین مسیر است
فریدون مجلسی، تحلیلگر سیاست خارجی در ارزیابی اینکه چرا مذاکره با آمریکا پررنگتر از گزینه جنگ شده است، به خبرنگار «چندثانیه» میگوید: راهی که از طریق مذاکره به نتیجهای منجر شود و از جنگ جلوگیری کند، بیتردید بهترین مسیر است. زیرا جنگ نابودکننده و ویرانگر است و آثار آن تنها متوجه یک نسل نمیشود.
به گزارش چند ثانیه، به گفته وی مسوولیت جنگ بر عهده جنگافروزان است، اما خسارات آن به نسلهای بیگناه بعدی نیز منتقل میشود. بنابراین، به هر طریقی که امکانپذیر باشد، جلوگیری از جنگ امری ضروری است.
این تحلیلگر سیاست خارجی افزود: عدهای که آنها را تندرو مینامیم با مذاکره مخالفاند، زیراامید دارند در صورت وقوع جنگ، آنچه با آن مخالف هستند از میان برود اما توجه ندارند که اگر با سیستم، رژیم یا حکومتی مخالفاند، ممکن است نهتنها آن ساختار، بلکه محتوای آن، یعنی ملت و مردم ایران، نیز آسیبهای گزاف ببینند.
مجلسی خاطر نشان کرد: ممکن است حوادث دیگری رخ دهد که قابل مطالعه و بررسی است. اگر مسائل از طریق مذاکره تعدیل یا حل شود، بیتردید بسیار بهتر است. جمهوری اسلامی از سوی غربیها همواره متهم به جنگطلبی، توسعهطلبی بوده است.
به اعتقاد وی این رویکرد دائمیِ تنش و تقابل، پیامدهای نامطلوبی به همراه داشته است که نیاز به تغییر دارد. همچنین باید از تحولاتی در طی چندسال اخیر در خاورمیانه رخ داده درس گرفت.
مجلسی افزود: یکی از دلایل طرح مذاکره آن است که پیش از آنکه ایران دچار چالشهای اساسی شود، با عقلانیت، تعدیل، کنار آمدن و دست برداشتن از ستیزهجویی، مسیر آرامش را در پیش گیرد و کشور را به وضعیتی عادی و متعارف بازگرداند. مسأله این است که باید از این زاویه به موضوع نگریست.
وی با تاکید بر اینکه اکنون مذاکره باید با هدف تأمین امنیت، آسایش و رفاه، و رفع تحریمها از دوش ملت ایران انجام شود. گفت: جمهوری اسلامی که از سوی برخی کشورهای منطقه بهعنوان تهدید تلقی شده است، باید اقداماتی انجام دهد تا این احساس تهدید از میان برود. امید آن است که عقلانیت حاکم شود.
مجلسی خاطر نشان کرد: هرچند گروههایی نیز وجود دارند که با هرگونه نرمش مخالفاند و ممکن است کشور را به سوی جنگی دیگر، مشابه جنگ دوازدهروزه، سوق دهند و سپس با ادعای پیروزی مواجه شویم در حالی که خسارات گستردهتری وارد شده و آنگاه ناچار به نشان دادن نرمش شویم.
وی در پایان افزود: به باور من، اکنون که زیرساختهای اقتصادی و اجتماعی ایران برقرار است، زمان مذاکره، نرمش و انعطاف فرا رسیده است.