عناوین و القاب را میتوان یدک کشید؛ وجدان و انسانیت را نه!
اخیراً با یکی از دوستان قدیمی رسانه و رزمنده دفاع مقدس درباره معیار بسیجیبودن و نسبت این هویت با مردم و آرمانها در شرایط بغرنج امروز گفتوگو داشتم. بهگمانم چنین مَنِش و روحیهای را نمیتوان صرفاً به تشکیلات یا دوره جمهوری اسلامی محدود کرد. در دورههای مختلف تاریخ ایران، کسانی بیآنکه این عنوان را داشته باشند، بسیجیوار رفتار کردهاند؛ مردمدار و آماده هزینهدادن برای هویت ملی و منافع جمعی.
علی رفسنجانی در چندثانیه آنلاین نوشت:
اخیراً با یکی از دوستان قدیمی رسانه و رزمنده دفاع مقدس درباره معیار بسیجیبودن و نسبت این هویت با مردم و آرمانها در شرایط بغرنج امروز گفتوگو داشتم. بهگمانم چنین مَنِش و روحیهای را نمیتوان صرفاً به تشکیلات یا دوره جمهوری اسلامی محدود کرد. در دورههای مختلف تاریخ ایران، کسانی بیآنکه این عنوان را داشته باشند، بسیجیوار رفتار کردهاند؛ مردمدار و آماده هزینهدادن برای هویت ملی و منافع جمعی.
در مقابل، داشتنِ عنوان و سابقه لزوماً کسی را واجد چنین منش و خصلتهایی نمیکند. عیار انسانها در روزهای آرام روشن نمیشود؛ این بحرانها هستند که فاصله ادعا و عمل را آشکار میکنند؛ آنجا که پای منفعت و هزینه، ایثار و ازخودگذشتگی بهمیان میآید!
مردمداری نه پشتکردن به آرمانهاست و نه بهانهای برای توجیه سازش با صاحبان قدرت و ثروت. نمیشود به نام مردم از اصول گذشت و به نام آرمانها صدای مردم را نشنید. هنر، وفاداری به هردو با پذیرش هزینه -ولو سنگین- است.
در این نزدیک به ربع قرن حضور در فضای رسانه و شاگردی، کم ندیدهام کسانی که عناوین اصولگرا، اصلاحطلب، حزباللهی، انقلابی و حتی عدالتخواه را یدک میکشیدند، اما بهوقت منفعت، خصوصاً پای پول و موقعیت، چنان رفتار کردند که نهفقط آبروی خود، بلکه حیثیت جریانی که به آن منتسب بودند را هم بردند.
بعضیها تا وقتی عنوان برایشان اعتبار و نان دارد، پشت آن پنهان میشوند؛ اما وقت انتخاب و هزینه، چهره واقعیشان آشکار میشود. تکرار این رفتارهاست که اعتماد بخشی از مردم و جوانان به همان عناوین و آرمانها را فرسوده کرده است.
بسیجیبودن و اساساً هر ادعای اخلاقی و فکری دیگری را نه با القابی که بر خود میگذاریم، بلکه با رفتاری باید سنجید که هنگام امتحانات و بحرانها از خود نشان میدهیم؛ عناوین و القاب را میتوان خرید و یدک کشید، وجدان و انسانیت را نه!