آرایش نظامی، ادبیات تهدید و مذاکرات بینتیجه؛ چرا ژنو به توافق نرسید؟
▫️ابراهیم متقی، استاد دانشگاه با اشاره به برگزاری مذاکرات ژنو در سایه آرایش نظامی آمریکا، تأکید میکند که تداوم «دیپلماسی فریب» و تشدید تهدیدات امنیتی، فضای گفتوگو میان ایران و آمریکا را به لبه منازعه کشانده است.
ابراهیم متقی، استاد دانشگاه با اشاره به برگزاری مذاکرات ژنو در سایه آرایش نظامی آمریکا، تأکید میکند که تداوم «دیپلماسی فریب» و تشدید تهدیدات امنیتی، فضای گفتوگو میان ایران و آمریکا را به لبه منازعه کشانده و نشانههای جنگ را در معادلات سیاسی، امنیتی و اقتصادی منطقه تقویت کرده است.
او در اعتماد نوشت: مذاکرات ژنو در ۲۷ فوریه با میانجیگری بدر البوسعیدی وزیر امور خارجه عمان برگزار شد و در سایه تهدیدات نظامی آمریکا شکل گرفت.
هرگاه آرایش نظامی آمریکا گسترش پیدا میکند و نشانههای تهدید سیاسی و دیپلماتیک شکل میگیرد، زمینه برای ظهور تهدیدات امنیتی به وجود میآید.
ایران در وضعیت «تنهایی استراتژیک» قرار داشته و بقای سیاسی خود را ناچار است از طریق همکاری با قدرتهای بزرگ سامان دهد.
در روند مذاکرات میتوان نشانههایی از دیپلماسی فریب را مشاهده کرد؛ دیپلماسی فریب واقعیت سیاست امنیتی دونالد ترامپ است.
هرگاه ترامپ از دیپلماسی سخن میگوید، نیروی نظامی آمریکا در وضعیت آرایش عملیاتی و تاکتیکی قرار میگیرد.
شاخصهای اقتصادی بیانگر همفازی کامل و احتمال شکلگیری حادثه قریبالوقوع امنیتی در منطقه است.
پایان مذاکرات ژنو بدون توافق، ناشی از فاصله قابل توجه قالبهای ادراکی و مطالبات راهبردی ایران و آمریکا است.
آرایش نظامی و ادبیات دیپلماتیک آمریکا نشانههای بحران امنیتی را منعکس میسازد و عبور از این وضعیت بدون موازنه قدرت دشوار است.