موسی غنینژاد به مذاکرهکنندگان: به جای تکیه بر «حق مسلم»، پیگیر منافع ملی ایران باشد
موسی غنینژاد در سرمقالهای با تفکیک میان «حق» و «منافع»، تأکید کرد در عرصه بینالملل آنچه باید محور تصمیمگیری باشد نه شعار «حق مسلم»، بلکه پیگیری واقعبینانه منافع ملی ایران است.
در یادداشت «منافع ملی و حق مسلم» به قلم دکتر موسی غنی نژاد، اقتصاددان در روزنامه دنیای اقتصاد آمده است؛
منافع و حقوق دو مفهوم متفاوت هستند که اولی به تأمین امنیت و رفاه مردم و دومی به نظام حقوقی تضمین شده نیاز دارد. در روابط بینالملل، به دلیل نبود نظام حقوقی با ضمانت اجرایی قوی، سخن از «حق ملی» دشوارتر است و وظیفه دولت، پیگیری «منافع ملی» است.
در روابط بینالملل، پیگیری منافع ملی پیچیدهتر است زیرا نظام حقوقی مدون با ضمانت اجرا عملاً وجود ندارد. در این عرصه، شناخت و برخورد با «دشمنان» دشوارتر از درون یک ملت-دولت است، جایی که نقضکنندگان نظام حقوقی حافظ حقوق مالکیت و آزادی، دشمن محسوب میشوند.
درون یک ملت-دولت، دشمنان کسانی هستند که نظام حقوقی حافظ حقوق و آزادیها را پایمال میکنند و پلیس مسئول برخورد با آنهاست. اما در عرصه بینالمللی، تشخیص و مقابله با دشمنان به دلیل نبود چارچوب حقوقی و ضمانت اجرایی، بسیار پیچیدهتر میشود.
پس از فتح خرمشهر در اوایل سال۱۳۶۱ ایران میتوانست قرارداد صلح شرافتمندانهای را امضا کند و حتی برخی کشورهای حاشیه خلیجفارس حاضر به پرداخت غرامت قابلتوجهی هم بودند.
اینجا هم متاسفانه گروهی بر طبل ادامه جنگ تا پیروزی نهایی کوبیدند و جان دهها هزار جوان ایرانی و منافع ملی را به باد فنا دادند. تا اینکه بالاخره در تابستان۱۳۶۷، پس از گذشت ۶سال از فتح خرمشهر و تحمل مرارتها و خسرانهای بیدلیل، به ابتکار رهبر فقید انقلاب اسلامی و در سایه درایت، شجاعت و اعتماد به نفس کم نظیر ایشان، با پذیرفتن قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل این جنگ ویرانگر و تداوم بیهوده آن پایان پذیرفت.
در این خصوص نیز هیچ مورخ منصفی پذیرش قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل را ملامت نمیکند و تحمیل بیهوده ۶سال هزینه و خسران ملی را به پای همان طرفداران ادامه جنگ مینویسد.
ایران عزیز از خرداد۱۴۰۴ تا به امروز قربانی دو جنگ تحمیلی نابرابر از سوی دولتهای اسرائیل و ایالات متحده آمریکا شده است. شکل و محتوای مذاکرات مبتکرانه و شجاعانه هیات ایرانی در روز شنبه ۲۲فروردین۱۴۰۵ در اسلامآباد پاکستان نشانهای از درک معقولتری از منافع ملی از سوی هیات کنونی مذاکرهکنندگان نسبت به مذاکرات پیشین دارد.
امیدواریم هیات کنونی مذاکرهکنندگان مرعوب برخی شعارهای غیرواقعی نشود و به جای تکیه بر «حق مسلم» که در روابط بینالملل محلی از اِعراب ندارد، پیگیر منافع ملی ایران عزیز باشد. تاریخ آینده ایران شما را منصفانه و از روی عقل و درایت داوری خواهد کرد. نهراسید، در پناه حق، خدا قوت!