علی محمدنمازی: وضعیت مذاکرات نگران کننده است | راهکاری جز توافق وجود ندارد
علی محمدنمازی تحلیلگر سیاسی با اشاره به حساستر شدن تنش تهران و واشنگتن، تأکید کرد ادامه درگیری و اختلال در تنگه هرمز، تبعاتی فراتر از منطقه دارد و در شرایط کنونی، تنها راه کاهش ناامنی و مهار بحران، رسیدن به آتشبس پایدار و ازسرگیری مذاکرات است.
علی محمدنمازی، تحلیلگر مسایل سیاسی در آخرین ارزیابی مذاکراتی تهران-واشنگتن به خبرنگار «چندثانیه» میگوید:
جنگ میان ایران و آمریکا-اسراییل به مرحله بسیار حساسی رسیده و این وضعیت طرفین را نگران کرده و همچنین موجب نگرانی در سطح جهان شده است. بهویژه در خصوص خرید نفت از کشورهای حاشیه خلیج فارس و اتفاقاتی که در تنگه هرمز رخ داده است. از یک سو ایران تنگه هرمز را در کنترل خود گرفته و از سوی دیگر آمریکا مدعی است که محاصره دریایی ایجاد کرده است.
در چنین شرایطی، انتقال نفت با چالش مواجه میشود و این موضوع به افزایش قیمت نفت و به تبع آن افزایش قیمت بنزین و سایر مشتقات نفتی در کشورهای مختلف منجر خواهد شد.
از سوی دیگر، صنایع شیمیایی و بخش کشاورزی نیز به شدت وابسته به این منطقه هستند و در صورت ادامه اختلال در این مسیر، پیشبینی میشود که مصرف در بخش کشاورزی کاهش یافته و در نتیجه قیمتها افزایش پیدا کند.
تا دو روز پیش، اخبار حاکی از آن بود که بهاصطلاح تنگه هرمز در حال بازگشایی است و مذاکرات نیز به نتیجه خواهد رسید، اما قدام ایران در بستن تنگه هرمز با اعلام اینکه آمریکا برخلاف توافق آتشبس عمل کرده شرایط را تغییر داد.
همچنین خبری که دیروز منتشر شد مبنی بر تعیین تیم مذاکراتی از سوی آمریکا و اعزام آنها به اسلامآباد بود در حالی که از سوی تهران اعلام شد تصمیمی برای شرکت در مذاکرات اتخاذ نشده، این وضعیت را نگرانکنندهتر کرده است.
به نظر میرسد که هر دو طرف باید بر اساس واقعیتهای موجود در صحنه جنگ و موضوعاتی مانند تنگه هرمز و وضعیت کشورهای همسایه تصمیمگیری کنند.
در حال حاضر، این جنگ صرفا میان ایران و آمریکا-اسرییل نیست، بلکه منطقه خلیج فارس و کشورهای نفتخیز نیز درگیر شدهاند و ناامنی گستردهای در منطقه ایجاد شده است. به نظر میرسد که در شرایط کنونی، راهکاری جز دستیابی به توافق وجود ندارد. چرا که تجربه نشان داده جنگ نظامی پیروزی نخواهد داشت.
در این میان، کشورهایی نیز هستند که تمایل دارند برای حل این درگیری میانجیگری کنند، از جمله پاکستان و مصر و ترکیه.
به نظر میرسد باید از رویکردهای تمامیتخواهانه فاصله بگیرند و بر اساس توانمندیها و ظرفیتهای خود به یک نقطه مشترک برسند تا مذاکرات آغاز شده و به نتیجه برسد.
در گام نخست، دستیابی به یک آتشبس دائمی و سپس آغاز مذاکرات برای پایان جنگ و حرکت به سمت همکاری و تفاهم ضروری است. به نظر میرسد که طرف آمریکایی نیز در صورت به نتیجه رسیدن مذاکرات، تمایل دارد ایران را وارد فضای اقتصادی جهانی کند.
با توجه خسارت جنگ، این امکان وجود دارد که ایران بتواند مجدد وارد بازار جهانی شده و صادرات نفت و گاز خود را از سر بگیرد و در مقابل، واردات و فرآیندهای توسعه و سازندگی در کشور نیز تقویت شود.
پیامهایی که از سوی ترامپ و برخی تحلیلگران آمریکایی مطرح میشود نشان میدهد که تمایل دارند ایران به ثبات بیشتری دست یابد و بهعنوان یک شریک دارای ظرفیتهای ایفای نقش کند.