هشدار درباره سناریوی جنگ؛ ابوالفتح: رسیدن به توافق «نیازمند معجزه» است
در شرایطی که گفتوگوهای ایران و آمریکا به نقطهای حساس رسیده، امیرعلی ابوالفتح معتقد است اختلافات بنیادین—بهویژه بر سر مسئله غنیسازی—همچنان مانع نزدیک شدن به توافق نهایی است. او میگوید تا وقتی ایران پاسخ «بله» به خواستههای کلیدی واشنگتن ندهد، آمریکا هم میتواند همزمان مسیر مذاکره را با تاکتیکهای فشار و وقتکشی پیش ببرد و حتی گزینه اقدام نظامی را در محاسبات خود نگه دارد.
مذاکرات وارد مرحلهای حساس شده، اما تردیدها و اختلافات بنیادین باعث شده توافق نهایی همچنان دور از دسترس باشد. به گزارش خبرآنلاین، امیرعلی ابوالفتح، کارشناس مسائل آمریکا، در پاسخ به اینکه چرا آمریکا «جدیت لازم» را ندارد، میگوید دلیل اصلی این است که اهداف و خواستههای اعلامشده واشنگتن هنوز محقق نشده و ایران با برخی خواستهها موافقت نکرده است. بهگفته او اگر ایران همه خواستههای آمریکا را سریع بپذیرد، آمریکا هم جدیتر خواهد شد، چون هدفش رسیدن به همان مطالبات است. ابوالفتح وقتکشی را ترکیبی از تاکتیک و اختلافات داخلی در واشنگتن میداند، اما تأکید میکند مسئله به این برمیگردد که «موعد رسیدن به توافق» از نگاه طرف آمریکایی یا به تعبیر او هنوز فرا نرسیده و ایران پاسخ «بله» نداده است.
ابوالفتح محور اختلاف را روشن توصیف میکند: ترامپ گفته ایران نباید غنیسازی داشته باشد، در حالی که ایران بر تداوم غنیسازی اصرار دارد و رسیدن به راهحل در این نقطه دشوار و زمانبر است. او همزمان هشدار میدهد در حین مذاکرات، احتمال جنگ نیز وجود دارد و میگوید چون ایران پاسخ مثبت نداده، آمریکاییها در تدارک اقدامات نظامی هم هستند و انجام اقدام نظامی نیز بهلحاظ اجرایی و لجستیکی «یکشبه» رخ نمیدهد. این کارشناس در بخش دیگری از گفتوگو درباره «فریب» میگوید در شرایط خصومت، فریب دادن امری طبیعی است و مهم این است که طرف مقابل فریب نخورد. او همچنین از سبک مذاکره ترامپ و اشارهاش در کتاب «هنر معامله» به نگه داشتن طرف مقابل در «فضای خاکستری» و حالت عدماطمینان میگوید و این رویکرد را در رفتار دولت آمریکا، نه فقط بهعنوان ویژگی شخصی ترامپ، بلکه در کلیت سیاستورزی واشنگتن نیز قابل مشاهده میداند.
ابوالفتح درباره اینکه چه چیزی مانع مذاکره شفاف میشود، میگوید آمریکاییها بارها روشن گفتهاند چه میخواهند و هر دو طرف خطوط خود را شفاف بیان میکنند، اما اختلاف بر سر اقداماتی است که هر طرف حاضر است بپذیرد یا رد کند. او در توصیف چشمانداز مذاکرات میگوید روند کلی نسبت به حدود «ده تا پانزده روز» قبل نشاندهنده برداشتن گامهای کوچک است، اما هنوز تا توافق فاصله زیاد است و هر لحظه ممکن است اتفاقاتی رخ دهد؛ از جمله بهدلیل وجود جریانهای قدرتمند مخالف توافق از اسرائیل تا داخل آمریکا. در نهایت، او با تأکید بر اینکه مشکل اصلی به افراد مذاکرهکننده محدود نیست و به اختلافات کلان و اراده سیاسی دو کشور برمیگردد، میگوید رسیدن به توافق را «نیازمند معجزه» میداند و حتی پایداری توافق (اگر حاصل شود) را دشوارتر از خودِ توافق ارزیابی میکند و سناریوی درگیری و تکرار دورههای آتشبس و مذاکره را نیز محتمل میشمارد.