وقتی مغز با صدای بلند فکر می‌کند؛ نقش پنهان حرف زدن با خود در زندگی روزمره
پژوهش‌ها نشان می‌دهند صحبت کردن با خود در برخی شرایط می‌تواند به افزایش تمرکز، تقویت توجه، برنامه‌ریزی و حل مسئله کمک کند.
گروه دانش و سلامت چندثانیه آنلاین نوشت:
اگر هنگام انجام کارهای روزمره، پیدا کردن وسیله‌ای گمشده یا تصمیم‌گیری‌های مهم با خودتان حرف می‌زنید، جای نگرانی نیست. روان‌شناسان می‌گویند این رفتار کاملاً رایج است و به‌تنهایی نشانه اختلال روانی نیست؛ بلکه می‌تواند روشی طبیعی برای سازمان‌دهی افکار و مدیریت فعالیت‌های ذهنی باشد.
پژوهش‌ها نشان می‌دهند صحبت کردن با خود در برخی شرایط می‌تواند به افزایش تمرکز، تقویت توجه، برنامه‌ریزی و حل مسئله کمک کند. وقتی مراحل انجام یک کار را با صدای بلند مرور می‌کنیم، مغز ممکن است راحت‌تر اطلاعات را مرتب کند و مسیر رسیدن به هدف را دنبال کند.
این رفتار از دوران کودکی آغاز می‌شود؛ زمانی که کودکان هنگام بازی یا یادگیری مهارت‌های تازه با خود صحبت می‌کنند. با افزایش سن، بخش زیادی از این گفت‌وگو به شکل صدای درونی درمی‌آید، اما در بزرگسالی نیز هنگام انجام کارهای دشوار ممکن است دوباره به گفتار بلند تبدیل شود.
برخلاف تصور رایج، حرف زدن زیاد با خود لزوماً نشانه هوش بالاتر نیست. با این حال، برخی مطالعات نشان داده‌اند که گفت‌وگوی هدفمند با خود، به‌ویژه هنگام مواجهه با موقعیت‌های پراسترس، می‌تواند به تنظیم احساسات، کاهش واکنش‌های هیجانی و تصمیم‌گیری سنجیده‌تر کمک کند.
متخصصان تأکید می‌کنند میان صحبت آگاهانه با خود و شنیدن صداهایی که فرد آن‌ها را متعلق به خودش نمی‌داند، تفاوت مهمی وجود دارد. حرف زدن معمولی با خود نه نشانه جنون است و نه بیماری؛ گاهی فقط ابزاری است که مغز برای فکر کردن بهتر و مدیریت رفتار از آن استفاده می‌کند.