قلعهنویی؛ سرمربی تیم ملی یا مدیر پروژه توجیه؟
آقای قلعه نویی باختن برای همه تیمهاست اما اینکه بعد از هر شکست اشتباهی پیدا میکنید یک سوال بزرگ ایجاد کرده: پس نقش شما در جمع کردن این اشتباهات کجاست؟
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت:
ایران به ازبکستان ۳ بر یک باخت. بعد از بازی، از اشتباهات بچگانه بازیکنان باتجربه گفتید. چند روز بعد روسیه هم ۲ بر صفر تیم ما را شکست داد و دوباره حرف از اشتباهات فردی و شناسایی نقاط ضعف به میان آمد. حتی گفتید دو بازیکن را هم دیگر کنار میگذارید. آیا شما قرار است با همه اشتباهات بمانید و بقیه بروند؟!
قبول؛ بازیکن اشتباه میکند. دروازهبان ممکن است تصمیم بد بگیرد، مدافع جا بماند و مهاجم موقعیت خراب کند. فوتبال بدون اشتباه وجود ندارد. ولی وقتی تیمی پشت سر هم گل میخورد و بعد از هر شکست، توضیح اصلی دوباره به اشتباه بازیکن برمیگردد ناامید کننده است. قرار است چه کسی این تیم را برای همین لحظهها آماده کند؟
آقای سرمربی، شما نمیتوانید بازیکن را از اشتباه کردن منع کنید؛ وظیفهتان این است که تیمی بسازید که بعد از یک اشتباه فرو نریزد. تیمی که گل خورد، دوباره خودش را پیدا کند. تیمی که عقب افتاد، برنامهای برای برگشتن داشته باشد. اینها دیگر اسمشان اشتباه فردی نیست؛ بخش مهمی از کار مربی است.
از شناسایی نقاط ضعف هم زیاد گفتهاید. خیلی خوب؛ ولی مردم دیگر دنبال فهرست ضعفها نیست. آنها میخواهند یک بار هم نتیجه این شناسایی را وسط زمین ببیند.
آقای قلعهنویی، نشست خبری جای توضیح دادن باخت است؛ زمین فوتبال جای پس دادن جواب. وقتی همان ایرادها دوباره تکرار میشوند، دیگر اشتباه بهتنهایی جواب قانعکنندهای نیست. جوابی برای ضعفهای خودتان رو کنید.