پرسپولیسِ اوسمار؛ قهرمانی که بنزینش تمام شده است

نغمه افشار در چند ثانیه نوشت: پرسپولیس باز هم مقابل خیبر باخت، آن هم در تهران و زمینِ خودی. نه با یک گل، که دو گل در دروازه‌ی نیازمند، گلر تیم ملی جای گرفت.

پرسپولیسِ اوسمار ویرا، تیمی که با دستِ پر به او سپردند، حالا شبیه ماشینی است که بنزینش ته کشیده؛ هنوز راه می‌رود، اما نه با شتاب و تیزی فصل قبل. 

میانگین سنی بالای ۳۰ سال شاید فقط یک عدد به نظر برسد، اما در زمین یعنی دوندگی کمتر، فشار کمتر روی حریف و تیمی که از ریتم افتاده است.

در نیم‌فصل دوم، اوسمار روی نیمکتش فقط سه بازیکن بزرگسال دارد؛ باید به جوانترها اعتماد کند که ظاهرا دل و جرئت این کار را ندارد!

حدود ۹۰ درصد مشکل از کیفیت افت‌کرده بازیکنان باسابقه است؛ اوسمار با همین اسکلت پیر، در حضور قبلی‌اش روی نیمک، بر موج قهرمانی سوار شد، اما حالا که موج خوابیده، این استخوان‌ها دیگر توان کشیدن همان بار را ندارند.

نشانه‌ها هم روشن است؛ اعتراض روی نیمکت، تعویض‌های پرتعداد و بعضاً عجیب، کنار گذاشتن برخی کاپیتان‌ها و تیمی که نه جوانی در رگ دارد، نه عمق واقعی روی نیمکت.

پرسپولیس در پنج بازی ابتدایی نیم‌فصل دوم، از ۱۵ امتیازِ ممکن فقط ۶ امتیاز گرفته و سه باخت در کارنامه‌اش ثبت شده؛ آمار تیمی که «آب رفتن کیفیت» را هفته‌به‌هفته زندگی می‌کند،  نه فقط در روایت منتقدان که در جدول و نتایج هم.

نیمکتِ بی‌جان یا اسکلتِ خسته؛ مسئله هر کدام که باشد، واقعیت این است که قهرمان دیروز، بدون خون تازه، خیلی زود فقط به یک خاطره تبدیل می‌شود.

اوسمار باید انتخاب کند؛ ریسک جوان‌کردن را بپذیرد یا تا پایان فصل، تماشاگر آرامِ فرسوده شدن همان نام‌های آشنا بماند.