وقتی جدول با تو راه نمیآید به قانون پناه میبری...
پرسپولیس، ششم در جدول، مدعی در قانون
پرسپولیس این فصل برای رفتن به آسیا همه راهها را امتحان کرد؛ جز همان راه اصلی و سادهای که اسمش فوتبال است...
نغمه افشار در گروه ورزشی چندثانیه آنلاین نوشت: تیمی که در هفته بیستوسوم روی پله ششم جدول ایستاده بود، آنقدر به «سهمیه» چسبید که از کمیته مجوز حرفهای و استیناف و AFC تا دفتر رئیسجمهور را درنوردید؛ از نامه به کنفدراسیون آسیا تا نامه رسمی به پزشکیان، همه جا خودش را شاکیِ مظلوم پرونده معرفی کرد.
اما حالا ماجرا سادهتر از همه سناریوهای حقوقی است. سازمان لیگ رسماً اعلام کرد نمایندگان ایران همان سه تیم بالای جدول تا هفته بیستوسوماند؛ استقلال، تراکتور و سپاهان. نه راهکارهای هشتگانه پرسپولیس برای تعیین سهمیه، نه پیشنهاد قرعهکشی بین شش تیم، نه فشار رسانهای و حقوقی، هیچکدام نتوانستند جدول را دگرگون کند.
پرسپولیس مجوز حرفهایاش را گرفته و به این مدرک مینازد، اما واقعیت این است که مدرک بدون امتیاز، بلیت هیچ پروازی نمیشود.باشگاهی که خودش سالها سر داستان بدهیها و مجوز، تا لبه حذف از آسیا رفته، امروز همزمان به مجوز استقلال و سپاهان ایراد میگیرد، از سازمان لیگ به خاطر تعطیلی لیگ شکایت میکند، به فدراسیون میتازد که چرا سه ماه از «فرصت جنگ» استفاده نکرده، و به رئیسجمهور نامه مینویسد که عدالت فوتبالی را برقرار کند.
مشکل فقط این نیست که پرسپولیس به حق و ناحق میچسبد؛ مشکل این است که همه این هیاهوها وقتی با ششم شدن در جدول کنار هم قرار میگیرند، بیش از آنکه شبیه «حرفهایگری» باشد، بوی استیصال میدهد.
تیمی با این سابقه و این حجم هوادار، اگر واقعاً مدعی عدالت و استاندارد است، باید اول در زمین و روی جدول امتیازات کاری بکند که وقتی اسمش کنار سپاهانِ آسیایی میآید، حرفش فقط درباره فرمها و مدارک اداری نباشد، درباره فوتبالِ بازیشده هم چیزی برای گفتن داشته باشد.
حالا سپاهان، با همه اشتباهات اداریاش، راهی آسیاست و پرسپولیس با انبوهی لایحه و بیانیه و نامه، پشت گیت میماند.
بهترین کار این است که بهجای نوشتن راههای تازه برای تقسیم سهمیه، برگردد به همان جایی که همه چیز از آنجا شروع شد: مستطیل سبزی که هنوز هم تنها جایی است که جدول را میشود عوض کرد.