بلیت صعود در دست آمریکا؛ میزبانها یک قدم جلوتر از بقیه
آمریکا هم خیال خودش را راحت کرد، مثل مکزیک، و حالا دو میزبان جام جهانی به افتخار هم دست میزنند و منتظر کانادا هستند!
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: صعود از مرحله گروهی کاریست که باید تا دقیقههای آخر برایش جنگید. اما برای آمریکا، دستکم تا اینجای جام، به جای نبردهای فرسایشی خیلی ساده و راحت طی شده است.
در این مرحله معمولاً تیمها میان هیجان و احتیاط معلقاند، هنوز در حال پیدا کردن فرم خودشان هستند و دقیق نمیدانند قرار است نتیجه بگیرند یا تماشاگر باشند. اما آمریکا از همان قدم اول تصمیمش را گرفته بود.
نه مثل تیمی وارد زمین شد که میخواهد آرامآرام خودی نشان بدهد، نه مثل میزبانی که زیر فشار انتظارها خودش را گم کند. از همان شروع، با ریتمی بازی کرد که انگار میخواست خیلی زود تکلیف خودش را با گروه روشن کند.
بازی پرگل برابر پاراگوئه یک اعلام حضور بود. آمریکا در آن مسابقه نشان داد قرار نیست صرفاً از امتیاز میزبانی استفاده کند. اما نمایش واقعی هر تیم معمولاً در بازی دوم است؛ جایی که باید ثابت کنی برد اول، یک اتفاق نبوده است. آمریکا برابر استرالیا دقیقاً همین کار را کرد. برد ۲ بر ۰ نشان داد بلد است در جام باقی بماند.
بعضی میزبانها با کمک سکوها جلو میروند، بعضی با شور شروع میکنند و بعد آرامآرام فروکش میکنند، بعضی هم فقط در بازی اول میدرخشند. اما آمریکا فعلاً در هیچکدام از این دستهها جا نمیگیرد.
این تیم در هر دو بازی هجومی، مسلط و مدعی بود. همین توانست او را از میزبان بودن به حریف جدی بودن نزدیک کند.
البته هنوز زود است که آمریکا را در صف اصلی مدعیان قرار دهیم. بردن پاراگوئه و استرالیا، با همه اهمیتش، هنوز معادل عبور از آزمونهای بزرگتر نیست. اما مسئله اینجاست که آمریکا تا همینجا کاری را انجام داده که خیلی از تیمها در آن گیر میکنند.
تا اینجای کار، میزبانها انگار بهتر از بقیه فهمیدهاند که جام جهانی را باید از همان روزهای اول جدی گرفت. و شاید بزرگترین حسن آمریکا تا اینجای جام همین بوده باشد که خودش را معطل نکرد. نه گذاشت برد اولش زیر سؤال برود، نه گذاشت بازی دوم به محل نگرانی تبدیل شود. تصمیم گرفت زودتر تکلیف خودش را مشخص کند و کرد.