برزیل نشان داد ترساندن رقبا نیاز به شلوغ‌کاری ندارد

نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: اسکاتلند به برزیل باخت، با سه گل که شاید غیرقابل پیش بینی نبود اما ماجرا فقط سه گل نبود. برزیل در این جام از آن تیم‌هایی نبود که برای ثابت کردن برتری‌اش بازی را شلوغ کند یا با انبوه موقعیت خودش را به رخ بکشد که چقدر خطرناک است.

برزیل راه ساده‌تر و سنگین‌تری را انتخاب کرد که نه خودش را اذیت کرد نه هوادارنش به اضطراب افتادند، با کنترل بازی کار را تمام کرد.

در این نوع بردها بیشتر از خود نتیجه، حس آن است که در ذهن می‌ماند. برزیل بازی را به هرج‌ومرج نکشاند، دنبال هیجان کاذب نرفت و نخواست از آخرین مسابقه مرحله گروهی یک نمایش پرزرق‌وبرق بسازد، یا رکورد بزند.

با آرامش بازی کرد، در زمان مناسب گل زد و اجازه نداد اسکاتلند حتی برای چند دقیقه باور کند که می‌تواند تعادل را برگرداند.

برزیل تیمی بود که از اول می‌دانست بازی را کجا باید ببرد، برخلاف اسکاتلند که به دنبال روزنه‌ها بود. این یک نوع برتری است که حریف را خسته‌تر از یک فشار دائم می‌کند؛ چون به‌جای آنکه مدام به او حمله شود، مدام به او یادآوری می‌شود که کنترل در دستش نیست.

برزیل در بازی آخر مرحله گروهی، به‌جای افتادن در تله احتیاط یا اغراق، تصویری از بلوغ نشان داد. نه عقب کشید، نه بی‌جهت ریسک کرد، نه اسیر وسوسه نمایش شد. سه گل زد، بازی را بست و تصویری مطمئن از خودش به جا گذاشت تا همچنان یک تیم مدعی باشد.

برزیل بدون سروصدا هشدار داد و برای تیم‌ها خط و نشان کشید. برخلاف دیگران که با هیجانشان بقیه را می‌ترسانند، سلطه‌گری خود را ثابت کرد.

برزیل فریاد زد که من هنوز هستم، فریادی رسا و محکم تا همه صدایش را بشنوند.