از تنهایی روزانه تا کابوس شبانه؛ ذهن چگونه فشارها را در خواب بازتاب میدهد
گاهی یک گفتوگوی واقعی، چند دقیقه وقت گذراندن با فردی که به او اعتماد داریم یا احساس تعلق به یک جمع، فقط حال روزمان را بهتر نمیکند؛ بلکه میتواند به ذهن کمک کند شب آرامتری را پشت سر بگذارد.
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: تا به حال شده بعد از یک روز پر از فشار، نگرانی یا احساس تنهایی، شب خوابهای آشفته و ترسناک ببینید؟ یک مطالعه تازه از سوی تیمی از دانشمندان آمریکایی نشان میدهد احساس تنهایی و کمبود ارتباطات اجتماعی میتواند با افزایش احتمال تجربه خوابهای ترسناک ارتباط داشته باشد؛ موضوعی که نشان میدهد حال روحی ما در طول روز، ممکن است حتی هنگام خواب نیز دست از سرمان برندارد.
در این بررسی، تنهایی بهعنوان وضعیتی فراتر از تنها بودن فیزیکی در نظر گرفته شده است. ممکن است فرد در میان خانواده، دوستان یا همکاران زندگی کند، اما همچنان احساس کند کسی را ندارد که با او صمیمانه صحبت کند، احساساتش را در میان بگذارد یا هنگام مواجهه با مشکلات از او حمایت کند. همین فاصله عاطفی میتواند فشار روانی بیشتری ایجاد کند و ذهن را در وضعیت آمادهباش نگه دارد.
یکی از توضیحهای مطرحشده این است که استرس ناشی از تنهایی میتواند روی کیفیت خواب و محتوای رویاها اثر بگذارد. ذهنی که در طول روز با نگرانی، اضطراب و احساس نبود حمایت درگیر است، ممکن است هنگام خواب نیز بهطور کامل آرام نشود و بخشی از این فشارها در قالب خوابهای ناخوشایند یا ترسناک ظاهر شود.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم خواب نامطلوب خودش میتواند به افزایش خستگی و فشار روانی در روز بعد منجر شود. فرد ممکن است به دلیل کابوسهای مکرر چند بار از خواب بیدار شود، صبح احساس خستگی کند و روز بعد نیز با انرژی و تمرکز کمتری روبهرو شود؛ شرایطی که در صورت تداوم میتواند یک چرخه ناخوشایند ایجاد کند.
البته دیدن کابوس بهتنهایی به معنای آن نیست که فرد دچار تنهایی یا مشکل روانی است. خوابهای ترسناک میتوانند تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند استرسهای روزمره، تجربههای ناخوشایند، تغییر برنامه خواب، برخی داروها و وضعیت روانی فرد قرار بگیرند. بنابراین نمیتوان هر کابوسی را مستقیماً به تنهایی نسبت داد.
با این حال، این یافته یک نکته قابل توجه را یادآوری میکند: سلامت خواب فقط به ساعت خواب، تشک و تاریکی اتاق مربوط نیست؛ وضعیت ذهن و کیفیت ارتباط ما با دیگران نیز میتواند بخشی از این معادله باشد. در دنیایی که بسیاری از افراد با وجود حضور دائمی در شبکههای اجتماعی، همچنان احساس تنهایی میکنند، این موضوع میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند.
شاید به همین دلیل است که گاهی یک گفتوگوی واقعی، چند دقیقه وقت گذراندن با فردی که به او اعتماد داریم یا احساس تعلق به یک جمع، فقط حال روزمان را بهتر نمیکند؛ بلکه میتواند به ذهن کمک کند شب آرامتری را پشت سر بگذارد.
و شاید بعضی شبها، آنچه در خواب میبینیم فقط یک کابوس نباشد؛ بلکه بازتاب بخشی از فشارهایی باشد که در طول روز فرصت نکردهایم دربارهشان حرف بزنیم.