چرا مردم در فضای مجازی راحتتر عصبانی میشوند؟
در خیابان ممکن است از کنار کسی رد شویم و حتی جواب سلامش را هم بدهیم؛ اما چند دقیقه بعد، همان آدم میتواند زیر یک پست به دشمن ما تبدیل شود.
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه: پشت صفحه که مینشینیم، فاصله زیادی با آدم روبهرو داریم. چشمهایش را نمیبینیم، لحنش را نمیشنویم و واکنشش را هم تماشا نمیکنیم. چند کلمه تند مینویسیم، دکمه ارسال را میزنیم و سراغ کار بعدی میرویم.
آدم در فضای مجازی گاهی حرفها و رفتارهایی نشان میدهد که در یک گفتوگوی رودررو کمتر سراغشان میرود. ناشناسبودن، فاصله از طرف مقابل و نداشتن واکنش فوری، میتواند ترمزهای رفتاری را ضعیف کند.
اما خشم در فضای مجازی فقط به رفتار کاربران مربوط نمیشود؛ خودِ محیط هم به آن میدان بیشتری میدهد.
محتوای خشمگین بیشتر دیده میشود، دعوا کامنت بیشتری میگیرد و اختلافنظر تند، خیلی راحتتر از یک گفتوگوی آرام توجه جمع را جلب میکند.
در چنین فضایی یک نقد ساده میتواند به توهین برسد، یک اختلافنظر به دعوا تبدیل شود و آدمها قبل از اینکه حرف یکدیگر را بفهمند، برای جواب دادن آماده شوند.
تکرار این رفتار فقط فضای یک پست را خراب نمیکند. وقتی هر روز با لحن تند و حمله و تحقیر روبهرو باشیم، تحمل اختلافنظر هم سختتر میشود. آدمها را هم راحتتر به چند کلمه و یک عکس پروفایل تقلیل میدهیم؛ انگار پشت هر نام کاربری، یک انسان واقعی نشسته نیست.
شاید به همین دلیل است که یک کامنت عصبانی، خیلی راحتتر از یک حرف منطقی راهش را در فضای مجازی پیدا میکند.
در شبکههای اجتماعی، خشم هم سریع منتقل میشود، هم دیده میشود و هم واکنش میگیرد. همین چرخه کافی است تا خیلی از بحثها، قبل از اینکه به گفتوگو برسند، به دعوا ختم شوند.