کاهش سالانه ۳۰۰ کلمهای در مکالمات روزمره انسانها
نتایج یک مطالعه گسترده نشان میدهد که انسانها هر سال ۳۰۰ کلمه کمتر از سال قبل صحبت میکنند؛ روندی که با جایگزینی پیامهای متنی به جای ارتباطات کلامی تشدید شده و به گفته روانشناسان، میتواند سلامت روان و پیوندهای اجتماعی را به خطر بیندازد.
به گزارش چندثانیه آنلاین به نقل از نشریه «سایکولوژی تودی»، بررسیهای جدید نشان میدهد که میزان مکالمات روزمره انسانها از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ با کاهش مداوم مواجه بوده و ما هر سال حدود ۳۰۰ کلمه کمتر در طول روز صحبت میکنیم:
این افت در میان افراد زیر ۲۵ سال چشمگیرتر است و نگرانیهایی را درباره پیامدهای آن بر تفکر و تعاملات انسانی ایجاد کرده است.
اگرچه برخی این روند را به تحقق کابوس «جورج اورول» در کتاب ۱۹۸۴ تشبیه کردهاند که در آن کاهش دایره لغات به معنای محدود شدن دامنه تفکر است، اما محققان دلیل سادهتری برای آن متصورند.
عامل اصلی این کاهش، تغییر محیط ارتباطی از «فضای رودررو» به «فضای آنلاین» است؛ به این معنا که افراد کمتر صحبت میکنند، اما بیشتر پیام متنی میفرستند.
نتایج یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ نشان داد که ارتباطات صوتی (تلفن، چت تصویری و صوتی) نسبت به ارتباطات متنی (ایمیل و چت متنی) پیوندهای اجتماعی قویتری ایجاد میکنند.
با این حال، بسیاری از افراد، بهویژه نسل Z و هزارهها، از ترس احساس «معذب بودن» (Cringe) در ارتباطات مستقیم، پلتفرمهای متنی را ترجیح میدهند.
از سوی دیگر، تحقیقات زیستشناختی نشان میدهد که پیامهای متنی نمیتوانند جایگزین ارتباطات صوتی شوند.
در یک آزمایش، سطح هورمون استرس (کورتیزول) دخترانی که پس از یک اتفاق استرسزا به مادرشان پیام متنی دادند، تغییری نکرد؛ در حالی که ترشح هورمون آرامشبخش (اکسیتوسین) تنها در گفتگوی کلامی و مستقیم با مادر اتفاق افتاد.
برخی کارشناسان معتقدند بخشی از این کاهش کلمات، مربوط به حذف «گپ و گفتهای روزمره و سطحی» (Small Talk) با افراد غریبه و فروشندگان است.
اگرچه پژوهشها نشان میدهد افراد شادتر، مکالمات عمیقتری دارند و کمتر به گپهای سطحی میپردازند، اما مطالعات جدیدتر ثابت کردهاند که انسانها معمولاً لذت همین گفتگوهای ساده را دستکم میگیرند.
در یک بررسی شامل ۱۸۰۰ نفر، مشخص شد که افراد حتی از صحبت کردن درباره موضوعات بسیار خستهکننده نیز بیش از آنچه پیشبینی میکردند، لذت میبرند.
در نهایت، روانشناسان تاکید دارند که در فرآیند ارتباط، قدرت خودِ تعامل بسیار بیشتر از اهمیت موضوعِ گفتگو است و انسانها به هر شکلی که شده، باید به صحبت کردن با یکدیگر ادامه دهند.