چرا خیلی از آدم‌ها دیگر حوصله معاشرت ندارند؟

گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:

مهمانی رفتن همیشه با شوق و ذوق همراه بود. اما دوروبرمان آدم‌هایی را می‌بینیم که وقتی به مهمانی دعوت می‌شوند غم توی دلشان می‌نشیند و دوست دارند با صدای بلند مخالفتشان را اعلام کنند.

برای خیلی‌ها، معاشرت دیگر بوی تفریح گذشته را نمی‌دهد. در فضایی باید قرار بگیرند که مجبورند جواب بدهند، لبخند بزنند، به حرف دیگران گوش کنند، درباره کار و زندگی توضیح بدهند و حواسشان به حال آدم‌های اطرافشان باشد. وقتی این رفت‌وآمدها زیاد می‌شود، خلوت تبدیل به چیزی می‌شود که آدم واقعاً به آن احتیاج دارد.

فضای مجازی هم این مدل ارتباط را بیشتر کرده است. حتی وقتی خانه‌ایم و کسی کنارمان نیست، پیام‌ها، تماس‌ها، گروه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مدام ما را وارد گفت‌وگو می‌کنند. آدم گاهی از صبح تا شب با دیگران در ارتباط است، بدون اینکه یک ساعت کامل برای خودش داشته باشد.

فشار زندگی هم حوصله معاشرت را کمتر می‌کند. وقتی ذهنمان درگیر پول، کار، آینده، خانواده و هزار مسئله دیگر است، حرف زدن درباره چیزهای معمولی سخت‌تر می‌شود. آدم ترجیح می‌دهد سکوت کند، چای بخورد، فیلم ببیند یا چند ساعت بدون پاسخ دادن به کسی بنشیند.

البته تنهایی برای همه یک معنی ندارد. بعضی آدم‌ها از خلوتشان انرژی می‌گیرند و جمع‌های شلوغ زود خسته‌شان می‌کند؛ بعضی دیگر بعد از چند ساعت معاشرت دوباره دلشان برای آدم‌ها تنگ می‌شود.

چیزی که این روزها کم شده، حوصله نقش بازی کردن است. اینکه در هر جمعی باید سرحال، خوش‌صحبت و آماده گفت‌وگو باشیم.